მობუზული შაშვები
კვლავ სი−თეთ−რე მე−ფობს
გა−რინ−დუ−ლან მთე−ბი,
თოვ−ლის თეთრ ფან−ტე−ლებს
და−უ−ფარვს ზვრები.
თოვლში ხში−რად ვგუნ−და−ობთ
და ფერ−დობ−ზე ვეშ−ვე−ბით,
ჩვენ−თან ერ−თად ხა−ლი−სო−ბენ
მო−ბუ−ზუ−ლი შაშვები.
ყოველ დი−ლით გა−თე−ნე−ბას
მო−უთ−მენ−ლად ვე−ლით,
ვგუნ−და−ობთ და ვცი−გა−ობთ
ეს ხომ ზამ−თარს შვე−ნის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მატყუარაზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
გოგიალუარა ჭანტურია |
 |
ამ მიწის ბედი ჩემი ბედიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მას აქეთ, რაკი შენდამი ვცან მე სიყვარულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ფიფქის სიმღერალილი ნუცუბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ზამთარი მოვიდა!ნესტან კუპრავა |
 |
კ - ოჭობალელა გაბური |
 |
რატომ?ელენე სალარიძე |
 |
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
|
ძუის მახენესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ერთი რამ მინდა სათქმელადვაჟა–ფშაველა |
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ვინ არის კაცი?ვაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
 |
თოვლითამარ ფხაკაძე |
