მობუზული შაშვები
კვლავ სი−თეთ−რე მე−ფობს
გა−რინ−დუ−ლან მთე−ბი,
თოვ−ლის თეთრ ფან−ტე−ლებს
და−უ−ფარვს ზვრები.
თოვლში ხში−რად ვგუნ−და−ობთ
და ფერ−დობ−ზე ვეშ−ვე−ბით,
ჩვენ−თან ერ−თად ხა−ლი−სო−ბენ
მო−ბუ−ზუ−ლი შაშვები.
ყოველ დი−ლით გა−თე−ნე−ბას
მო−უთ−მენ−ლად ვე−ლით,
ვგუნ−და−ობთ და ვცი−გა−ობთ
ეს ხომ ზამ−თარს შვე−ნის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მერცხალილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ციგამაია კარსელი |
 |
თუთაანა კალანდაძე |
 |
ამ მიწის ბედი ჩემი ბედიაგოდერძი ჩოხელი |
 |
გუგულის საყვედურინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
|
მწყერჩიტალუარა ჭანტურია |
 |
კარგი საღამონუნუ კერესელიძე |
 |
მერცხლების საუბარისოფო გასიტაშვილი |
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
გ - ედილელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ზამთარზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიალექსანდრე ბეგაშვილი |
 |
ვაჟა-ფშაველას ნაამბობილადო ასათიანი |
 |
თეთრი პელიკანიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მოსწავლე წიწილებიმანანა ტონია |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
