თოვ−ლის ბე−ბომ
თოვ−ლის ძა−ფით
ბევ−რი ქსო−ვა,
ჭრა და კე−რა,
თა−ნაც ა−სე ჩა−იმ−ღე−რა:
-რე−რო რე−რა!
რე−რო რე−რა!
სა−ჩუქ−რე−ბი მო−გიმ−ზა−დეთ,
გა−გა−ხა−რებთ ყვე−ლას, მჯე−რა:
-თოვ−ლის ქუ−დი- სახლს!
-თოვ−ლის ქოლგა-მზეს!
-თოვ−ლის ქურ−ქი- მთას!
-თოვ−ლის კაბა-ხეს!
თოვ−ლის გუნ−დე−ბი-
ბლო−მად პა−ტა−რებს!
ახ−ლა ა−ბარ−გებს
თოვ−ლის პა−პა ძღვენს:
სა−თა−მა−შო−ებს,
ხილს და ჩურ−ჩხე−ლებს,
ნამ−ცხვარ−სა და კვერს,
კან−ფეტს, ბევრ−ზე ბევრს!..
თქვენ−თან სახ−ლებ−ში
ჩა−მო−ა−ტა−რებს!
აგს−რუ−ლე−ბო−დეთ
ყვე−ლა ოც−ნე−ბა!-
ტკბი−ლად და−გასწ−როთ
მრა−ვალ ა−ხალ წელს!