მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
პაპა და შვილიშვილიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ბებოლუარა ჭანტურია |
 |
ბებოელიზბარ გაბუნია |
 |
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
რაც იქნეს – იქნესგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ჯანჯუხა და ჩურჩხელანუნუ ჯანელიძე |
 |
ახალი კბილიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
|
ბაკუნა ელისაბედინუნუ ჯანელიძე |
|
ბებოს გოგონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ქარი ამწევი ფარდისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩემო ბებო ლამაზო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
მღვრიე ქარიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თეთრად გადახატულა)დიანა ღვალაძე |
