მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
|
იცვალნენ დრონიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თაფლიდიანა ღვალაძე |
 |
მარიამი და ბეღურააზა მდინარაძე |
 |
ახალი წელიახათუნა გულიაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
*** (ჩემმა ბაბუმ დიდზე დიდი)ცირა ტურაშვილი |
 |
პოპკორნინუნუ ჯანელიძე |
 |
შოშია გალობსნესტან კუპრავა |
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
ძროხა ჩემზე დიდიამანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ლაჟვარდ ცაზე დღეა თეთრი კრავებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბაბუაჩემილადო ასათიანი |
|
ის წაიყვანა ოცნებამ მისმაგალაკტიონ ტაბიძე |
