მოგონება ჩვენი ჭალისა
სა−ღა−მო ხა−ნად ჩა−ლანდ−რის ცხე−ნი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
მე მა−გო−ნებ−და გო−რებს შო−რე−ბელს,
ფშან−ში ლან−დი−ვით დასც−ქე−როდ−ნენ ხე−ნი
ბინ−დის მე−გო−ბარს მოუშო−რე−ბელს.
ცამ მო−გო−ნე−ბა გა−დუ−ხა−ლი−სა
მას, ვი−საც სწამ−და ღა−მის ფე−რე−ბი,
ეს ი−ყო ქა−რი ჩვე−ნი ჭა−ლი−სა
და შე−მოდ−გო−მის ჩა−ლის−ღე−რე−ბი
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
ახალი წელიახათუნა გულიაშვილი |
 |
მაისმა ისევ მომიტანა ლაჟვარდი ზღვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ამანათიგივი ჭიჭინაძე |
 |
მე ბუა მაქვს თითზე!ელიზბარ გაბუნია |
|
სად იყო სმენა და გაგონება?გალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
 |
მარი ზღმარტლითნანა გასვიანი |
 |
ბებო რატომ გეშინიაელენე სალარიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
*** (ბებო როცა გავაბრაზე)ცირა ტურაშვილი |
 |
ბებოს გადამრჩენელისოფო გასიტაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბებია-ბაბუაზე
|
ჩვენ, პოეტები საქართველოსიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქოლგა-ჯოხიდიანა ღვალაძე |
|
დღე გაფითრდა იაგუნდისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არა ერთი ორიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ეს მშობლიური ქარიაგალაკტიონ ტაბიძე |
