kids.ge logo

დამისხი, დამალევინე

ფავორიტებში დამატება
ჭა−ბუ−კო−ბა−ში ვყვი−რო−დი.
რო−ცა მოვ−ცა−დე სო−ფე−ლი,
ჩემს უ−სირ−ცხვო−ბას ვკვი−რობ−დი.
ნუ მის−ხამ, ა−ღარ მეს−მე−ვა
კა−ხუ−რის ვა−ზის ნა−ჟუ−რი!
გულს მი−წყა−ლავს, გო−ნე−ბას მი−რევს
გა−ნა−გო−ნა−რი, ნა−ხუ−ლი.
ა−რაფ−რად ა−რა ვვარგ−ნილ−ვარ
მშო−ბე−ლი ქვეყ−ნის მსა−ხუ−რი.
არ−მად არ უნ−და შა−მერ−გოს
დე−დის რძის მსგავ−სი კა−ხუ−რი?
ა−რამი ა−რი ეგ ღვი−ნოც
ჩემ−ზე, ეს ქუ−დიც ნა−ხუ−რი.
ნუ მას−მევ, ა−ღარ მეს−მე−ვა,
ყელ−ში არ ჩა−დის, გუბ−დე−ბა.
აღ−მა წამ−ღე−ბი ოც−ნე−ბა
უბსკ−რუ−ლი−სა−კე ბრუნ−დე−ბა.
კა−ცო, გა−ი−გე, ირწ−მუ−ნე,
გუ−ლის ძარღ−ვე−ბის ტკრცი−ა−ლი!
რა−კი არ იშ−ლი, ა−მივ−სე
შხამ-ნაღველითა ფი−ა−ლი.
ი−მას შე−ვირ−გებ, ღირ−სიც ვარ
უ−ღირ−სი, ოხერ-ტიალი!
პუ−რიც წა−ი−ღეთ, არ მინ−და,
ა−რამი ა−რი ჩემ−ზედა:
ვე−რა ვუშ−ვე−ლე მი−წა−სა,
ა−ნე−ულს, მო−სულს ქერ−ზე−და,
ჯე−ილ−მა ახ−ლა რას ვუშ−ველ?
თმა გა−მი−თეთრ−და ყბებ−ზე−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

1795 წლის სახსოვრადაგერ ამოდგა აჩრდილი, აკლდამის კარი გაიღო; რა ფრიად შეწუხებულა, ხელში ფრანგული აიღო… მოჰგვარეს ლურჯი ტაიჭი...მთათ ძილიხევებში ჩაწვა ნისლები, განზედ დაყრილან მთანია, ერთურთზე მიქადლებულნი, როგორც ერთგულნი ძმანია. მთვარე ცას ...გაზაფხულიბუნებამ გამოიღვიძა, ადგა, გაცოცხლდა მკვდარია... ძლივს საამური დამეცა ცივი ციური ცვარია. თოვლი დამდნარა მთ...უნუგეშო ყოფნაიას, ბნელს ხევში მოსულსა, დიდი ჭანდრები ჰფარავდა, ეწადა დიდხანს სიცოცხლე, წადილს აღარა ჰმალავდა: ინაბებოდ...კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსკიდევაც ვნახავ გაზაფხულს, ყელმოღერებულს იასა, სიკვდილის სიცოცხლედ მქცეველს, იმის სიტურფეს ღვთიანსა, ამწვა...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026