უმანკოება
ი−ა თავ დახ−რილ მკრთა−ლობ−და, შრო−შა−ნი ფე−რით მქრქა−ლობ−და,
სო−სა−ნი თრთვი−ლით მზრა−ლობ−და, და სა−რო გა−ნიბ−ძა−რო−და,
უ−მან−კო−ე−ბა მათ-შორის მო−უ−წყე−ნე−ლად ხა−რობ−და.
ი−გი მთვა−რობ−და, ბად−რობ−და, კრთოლ−ვი−და, ნათ−ლად და−რობ−და,
ბრო−ლის ვე−ლობ−და, მზე−ობ−და; მწვე−ლობ−და, მო−ელ−ვა−რობ−და,
ან−და−მა−ტობ−და, მხნე−ობ−და: მიმზიდვე−ლობ−და, ზნე−ობ−და,
გალობდა-ი−ადონობდა, ხმატკ−ბი−ლად მხმო−ბა−რე−ობ−და.
ვით მარ−გა−ლი−ტი სა−და−ფით, აღმოკრთოლ−ვი−და სა−გებ−ლით;
სმი−რი−ნო−ზუ−ლად ღი−მი−ლით, გა−ნიშ−ლე−ბო−და დილ−დი−ლით;
დასცქრი−ალებდა სი−ცი−ლით, და−კამ−კა−მებ−და სირ−ბი−ლით.
გვაქვნ−დეს სი−ცო−ცხლე ქა−დი−ლით, ზე−ცის არ−სე−ბის ნა−წი−ლით!
ზე−ცას არს მი−სი სა−ვა−ნე: მზი−სა ნა−თელს და−ვაგ−ვა−ნე!
ღვთი−სა მადლ−სა დას−დევს თა−ნა, ქვეყ−ნად კრთოლ−ვით მო−ნა−ვა−ნე;
მტრე−დობს, კრა−ობს, ან−გე−ლო−ზობს, ვით ყმა კვა−ლად სა−აკ−ვა−ნე;
ყრმა მ−წყა−ზა−რი მა−რა−დი−სი, ვერ ჰსცვლის დრო−ცა მამხ−ცო−ვა−ნე.
წრფელ−სა გულ−სა ეს−ტუმ−რე−ბის, ეთ−ვი−სე−ბის შუ−ქი წრფე−ლი:
ვარდ ზამ−ბა−ხით ბროლ-ლალს ფრქვე−ულს, მრა−ვალ ფე−რად ჰკრთის ნა−თე−ლი.
აგ−ნე−ბენ მას ვერც მაც−თურ−ნი, ვერც სო−ფე−ლი, ვერ−ცა ბნე−ლი;
მხნედ ვვალს უ−ზაკ−ველს ქვე−ყა−ნას, წმი−დათ მქცე−ვი, მაღ−ლად მზმე−ლი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დავით მაჩაბელის სხვა ლექსები:
ლოცვა ტრფიალისა |
ჩემი ლოცვა |
ქართლოს |
ვარდი |
დიდი პარასკები |
ასწავლეთ სამეცნიერო მეთოდის გამოყენება
დაეხმარეთ ბავშვს, გაიგოს სამეცნიერო მეთოდის მნიშვნელობა და მისი გამოყენება პრობლემების გადასაჭრელად.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ირაკლი, მომგები ასი ომისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სიტყვა ეულივაჟა–ფშაველა |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
|
ისევ შენ, ისევ, ქალაოვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
*** (დილით დედამ უამრავი)ცირა ტურაშვილი |
 |
ზამთარში ზაფხული მენატრებაანზორ აბულაშვილი |
 |
საქართველოსოფია ბარშოვა |
|
ობელისკიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
როს ბედნიერ ვარ შენთან ყოფნითანიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
|
ლარიქს სიბირიკაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ილია ჭავჭავაძის სახსოვრადვაჟა–ფშაველა |
|
ქებათა-ქებააკაკი წერეთელი |
|
ქართლსვაჟა–ფშაველა |
