ლოცვა ტრფიალისა
გა−მიქ−რე სურ−ვი−ლის ა−ლი;
რად−გან ამ ცე−ცხლს ვხე−დავ წმი−დად,
წვად არს ჩემ−და ნაპერწკა−ლი.
შენ ლოც−ვას არ მის−მენ ვგო−ნებ!
რომ ფი−ცხელს ჯაჭვს არ მი−ფო−ნებ;
სხვა არ მაქვს სა−შუ−ა−ლო−ბა,
მი−ვე−ახ−ლო მას−ვე მო−ნებ.
სა−ხე მი−სი სა−სოდ ჩე−მად,
კრთო−ლავს, მაგზ−ნობს, მიჩნს ე−დე−მად;
როს გან−ვიც−დი გან−მა−ნათ−ლებს,
ღელ−ვა−ში გულს ვი−გებ გე−მად.
მან არ ი−ცის, მე თუ მი−სი,
სა−ხე მი−ვის ვით მა−ი−სი;
ვით ბულ−ბუ−ლი ვარდს დავ−ხა−რი;
ვით ზამ−თა−რი მზრავს მე ი−სი.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
აუხსენით ბავშვს ონლაინ უსაფრთხოების წესები, როგორიცაა პირადი ინფორმაციის გაზიარებისგან თავის შეკავება და უცხოებთან კონტაქტისგან თავის არიდება.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი მისამართიგიორგი წერეთელი |
 |
ლოკოკინავასილ გულეური |
 |
ბებიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჭუპა-ჭუპამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
 |
ნაძვის ხემარიჯანი |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
 |
მეხანძრეებინანა გასვიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ჩემთ მეგობართნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ზურიკოელიზბარ გაბუნია |
 |
ცხოველთა აღლუმიმანანა ტონია |
|
უცოდინრობის წამალიმანანა ტონია |
 |
ანდერძილადო ასათიანი |
