ნადირობა

ფავორიტებში დამატება

ძია გიგომ პატარა შიოს დიდედას ხელით სათამაშო თოფი გაუგზავნა.

- ახლაც არ წამიყვანს მამა სანადიროდ? - ხტუნაობდა შიო, და თოფს ხან ერთ მხარეზე მოიგდებდა, ხან მეორეზე.

- დიდედ, შენ გგონია მგელს ვერ მოვკლავ? ერთი ბუჰ, და აი, ასე გადაკოტრიალდება! აი, მიყურე! - კაბის კალთა დასწია შიომ დიდედას და იატაკზე გადაკოტრიალდა!

- ჰო, შვილო, გულადი უნდა იყო, მაშ... - წააქეზა დიდედამ.

ტრაბახა შიო ახლა სარკის წინ გამოიჭიმა. აქეთ შეტრიალდა, იქით შეტრიალდა, ერთხელ კიდევ შეისწორა მხარზე თოფი და ეზოში გავიდა. ეზოში ციცინოს ღობის ძირში წამოესკუპებინა სათამაშოები: სპილო, მელა, დათუნა... თვითონ კი არსად ჩანდა.

შიომ არც აცია, არც აცხელა, ეზო უღრან ტყედ წარმოიდგინა და...

- ბუჰ! - გადაკოტრიალდა დათუნა.

- ბუჰ! - გადაკოტრიალდა სპილო.

- ბუჰ! - გადაკოტრიალდა მელა. მონადირემ „ნანადირევი“ კანაფზე აასხა, სპილოს ხორთუმში გამოაბა, მელას - კუდში, დათუნიას - კისერში და ზურგზე გადაიკიდა.

- სად მიგაქვს ჩემი სათამაშოები? - წივილ-კივილი ატეხა წყაროდან მობრუნებულმა ციცინომ და სველ-სველი ჩაფუნა დერეფანში მიდგა.

- რა სათამაშოები? ნანადირევია, - თავი გამოიდო შიომ.

- დახოცე? - ტირილი მორთო გოგონამ.

შიოს უნდოდა ეთქვა, სათამაშოები ცოცხლები როდი არიანო, მაგრამ ენას კბილი დააჭირა, მაშინ რაღა მონადირე იქნებოდა.

რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს მოთხრობა საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს მოთხრობა საინტერესო?


ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია