kids.ge logo

ერთხელც იქნება, მოვკვდები

ფავორიტებში დამატება
ერ−თხელც იქ−ნე−ბა, მოვკვ−დე−ბი,
მი−ვე−ბა−რე−ბი მი−წა−სა, _
გულ−სა და გრძნო−ბას შა−უ−რევ
ცი−ვის სა−მა−რის ქვი−შა−სა...
ჩემს გულ−სა და−ეხ−ვე−ვი−ან
გაშ−მა−გე−ბულ−ნი ჭი−ა−ნი,
ვე−ღა−რას მიშ−ველს ქვი−თი−ნით
ჩე−მი ლა−მა−ზი თმი−ა−ნი,
ტყუ−ი−ლად აშ−ფოთ−დე−ბი−ან
ჩემ−ნი წა−წალ−ნი ი−ა−ნი.
ა−მა−ოდ ჩა−მოსხ−დე−ბი−ან
ცი−დამ ვარსკვ−ლავ−ნი ბა−რა−და,
ას−ტეხს გლოვა-ზარს მდი−ნა−რე,
მაღ−ლით მომხ−ტო−მი ჩქა−რა−და,
მოსქ−დე−ბა კლდი−სა ნაპ−რა−ლი,
ჩა−ი−ჭე−დე−ბა ჭა−ლა−და...
ვაჰ−მე, მათ ვე−ღა−რა ვნა−ხავ
გა−დაქ−ცე−უ−ლი მკვდა−რა−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

თქვენი ჭირიმე, ჰო, მთებოთქვენი ჭირიმე, ჰო, მთებო ქედაწვდილებო ზეცადა, რამ გაგაჩინათ, ნეტარა, ჩემფერის კაცის ბედადა?! ხან კი რომ დ...მთა და ბარიმთაო, რად აგრე ჰგულდიდობ, ცერად დაჰყურებ ბარსაო?! რადგანაც ძირით გიცქერის, მით არ უყადრებ თავსაო? სალის კ...არწივიკარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო, ნათქვამი არა გვცხვენოდეს, მსმენლის გულს აბორგოვებდეს, არავის არა სწყენოდე...კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსკიდევაც ვნახავ გაზაფხულს, ყელმოღერებულს იასა, სიკვდილის სიცოცხლედ მქცეველს, იმის სიტურფეს ღვთიანსა, ამწვა...1795 წლის სახსოვრადაგერ ამოდგა აჩრდილი, აკლდამის კარი გაიღო; რა ფრიად შეწუხებულა, ხელში ფრანგული აიღო… მოჰგვარეს ლურჯი ტაიჭი...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026