kids.ge logo

ერთხელც იქნება, მოვკვდები

ფავორიტებში დამატება
ერ−თხელც იქ−ნე−ბა, მოვკვ−დე−ბი,
მი−ვე−ბა−რე−ბი მი−წა−სა, _
გულ−სა და გრძნო−ბას შა−უ−რევ
ცი−ვის სა−მა−რის ქვი−შა−სა...
ჩემს გულ−სა და−ეხ−ვე−ვი−ან
გაშ−მა−გე−ბულ−ნი ჭი−ა−ნი,
ვე−ღა−რას მიშ−ველს ქვი−თი−ნით
ჩე−მი ლა−მა−ზი თმი−ა−ნი,
ტყუ−ი−ლად აშ−ფოთ−დე−ბი−ან
ჩემ−ნი წა−წალ−ნი ი−ა−ნი.
ა−მა−ოდ ჩა−მოსხ−დე−ბი−ან
ცი−დამ ვარსკვ−ლავ−ნი ბა−რა−და,
ას−ტეხს გლოვა-ზარს მდი−ნა−რე,
მაღ−ლით მომხ−ტო−მი ჩქა−რა−და,
მოსქ−დე−ბა კლდი−სა ნაპ−რა−ლი,
ჩა−ი−ჭე−დე−ბა ჭა−ლა−და...
ვაჰ−მე, მათ ვე−ღა−რა ვნა−ხავ
გა−დაქ−ცე−უ−ლი მკვდა−რა−და.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

იმერეთსერთხანად ჩემო მძრახაო, ლიხს-აქათურო დედაო! გხედავ, რომ შამრიგებიხარ, მით შენთან სალამს ვბედაო. შაერთებულა...არწივიკარგ ყმად ვინა ვსთქვათ, ვაჟებო, ნათქვამი არა გვცხვენოდეს, მსმენლის გულს აბორგოვებდეს, არავის არა სწყენოდე...რამ შემქმნა ადამიანადრამ შემქმნა ადამიანად? რატომ არ მოვედ წვიმადა, რომ ვყოფილიყავი მუდამა ღრუბელთ გულ-მკერდის მძივადა, მიწაზე...სიმღერაარცრა ტანთ მცვია, არც ფეხთა, დავდივარ დედიშობილა, მეც იმათ ჯოგიდამა ვარ, ვინც სიღარიბით ცნობილა. ამ წუთის...წიწილაქორმა წიწილა წაიღო, იძახდა "წიავ-წიავსა!" წიწილის თეთრი ბუმბული ველად გაჰქონდა ნიავსა... ღვარი წავიდა სის...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026