მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
მარიამი და ბეღურააზა მდინარაძე |
 |
იის სალამინათია აბულაძე |
 |
ჩიტილუარა ჭანტურია |
 |
დამქროლა ქარმან სასტიკმან, თან წარმიტანა ყვავილინიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
დედა-ოფო და ორი მართვენათია აბულაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ორი ჩიტიმარიამ წიკლაური |
 |
წეროდენანუნუ ჯანელიძე |
 |
თ - აფლიჩიტალელა გაბური |
|
ჭ - ოტილელა გაბური |
|
ღ-აჟოლელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
გაზაფხულიმანანა ტონია |
 |
გამარჯობა, სოფელო!ალეკო შენგელია |
|
ქეთევანნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მოსწავლე წიწილებიმანანა ტონია |
 |
ჩიტი და ილაშიო მღვიმელი |
