მერცხალო
ჩე−მო მერ−ცხა−ლო, მოფ−რინ−დი ახ−ლოს,
შე−ნი ჭიკ−ჭი−კი სულ ყვე−ლას გვახ−სოვს.
გა−ზა−ფხუ−ლი−ა, გვიხ−მობს ბუ−ნე−ბა,
ყვა−ვილ−თა გუნ−დი თავ−ზე დაგვათოვს.
დაღლილ-დაზაფრულ მთა−სა და ჭა−ლას
უ−გა−ლო−ბე და ულ−ხი−ნე დღე−ნი,
მოგვგ−ვა−რე ყვე−ლას ხმატკ−ბი−ლი შე−ნი
მა−რად გი−ხი−ლოთ მეგ−ზუ−რად ჩვე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
შაშვებინოდარ დუმბაძე |
 |
იის სალამინათია აბულაძე |
 |
რატომ ტირის თუთიყუშინათია ჯანაშია |
 |
მერცხალიქეთევან კვიტატიანი |
 |
ბეღურალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
ენძელების ნაზი ჯარიცირა ტურაშვილი |
 |
იხვების პიკნიკინუნუ ჯანელიძე |
 |
ხენესტან კუპრავა |
 |
ყიყინა ბაყაყინათია დაშნიანი |
 |
ჩ - იტბატონალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები გაზაფხულზე და ლექსები ფრინველებზე
 |
წიწილავაჟა–ფშაველა |
|
გაზაფხულო ლამაზონოდარ დუმბაძე |
|
ჩიტი-ჩიორავაჟა–ფშაველა |
 |
იაშიო მღვიმელი |
 |
ალუბალიქეთევან გარაყანიძე |
