მოთხრობები   ›   ირმა მალაციძე   ›   დეიდა კოკრიკო

დეიდა კოკრიკო

ფავორიტებში დამატება

დედა კოკრიკო მთელს ეზოში მეტად პატივცემული კრუხი გახლდათ. მუდამ ლამაზად დავაცხნილ-დაბულულებული დადიდა, ამაყად და დინჯად დაბიჯებდა ეზოში და ყველაფერს ყურადღებით აკვირდებოდა. მშვენირი ჭრელი ბუმბული ჰქონდა. ასე მომხიბვლელად კი იმიტომ გამოყურებოდა, რომ იმ მიდამოებში სახელგანთქმული პარიკმახერი ოფოფი - ჭრელოყიე ვარცხნიდა ბუმბულს. ჭრელო ყოველ დილით სავარცხლების მთელი დასტით სავსე ჩანთით მოფრინდებოდა-ხოლმე და მყუდრო ეზოში ხმარი და ხალისი შემოჰქონდა. კოკრიკო ისე მიეჩვია, რომ ოფოფის გარეშე ბუმბულის დავარცხნას ვეღარ ახერხებდა. ესეც არ იყოს და, ოფოფი ისეთი მხირული ვინმე გახლდათ, მის გამოჩენას მთელი ეზო მოუთმენლად ელოდა. დედა კოკრიკოს ძალიან უყვარდა ეზოში სეირნობა, დაბიჯებდა დინჯად და გაიძახოდა:

-კოკ-კოკ-კოკ!

ეს მის ქათმურ ენაზე ნიშნავდა: ძჩემო წიწილებო, სად ხართ, არ დაფანტოთ, დედიკოსთან მოდით და ახლომახლო ითამაშეთ, თორემ ქორი მოფრინდება და წაგიღებთ. ამას კი მე ვერ გადავიტანო~. წიწილებიც წიავ-წიავით მორბოდნენ დედა-კრუხისაკენ. ჯერ ერთი იმიტომ, რომ ‘ძალიან უყვარდათ დედა, მერეც იმიტომ, რომ ქორის ეშინოდათ და მესამეც იმიტომ, რომ ვერც ისინი გადატანდნენ იმას, რომ მათი დედა ვერ გადატანდა მათ დაკარგვას.

აი, ასეთი სასიმოვნო ურთიერთობა ჰქონდათ ეზოს ბინადრებს ერთმანეთთან. ოფოფს აქ, რა თქმა უნდა სხვა კლიენტებიც ჰყავდა. მაგალითად ბატი- სისი, იხვი - ვატა, ინდარი - მაკო და მამალი - კოკო. მართალია, მამალი უკადრისობდა ქალების პარიკმახერთან ვარცხნილობის გაკეთებას, მაგრამ ხანდახან მასაც სული წასძ’ლევდა-ხოლმე და ოფოფს უფლებას ა’ძლევდა - მისი ამაყი ბიბილო გაეპრილებინა, ან ზედმეტი ბუმბული შეეკრიჭა.

ერთ მშვენიერ დღეს ოფოფი დანიშნულ დროს არ გამოჩნდა. აწრიალნენ ეზოს ბინადარნი:

-ნეტავ რა დამართა? -- ვიშვიშებდა დედა კოკრიკო.
-იქნებ ფრთა მოტეხა? -- ღელავდა სისი.
-ან ნისკარტი.... -- ნერვილობდა ვატა.
-ღმერთო, რა უნდა მოსვლოდა? - ბოლთას სცემდა მაკო.

მხოლოდ კოკო იყო მშვიდად. აღელვებლად დაბიჯებდა ეზოში და ზემოდან გადასცქეროდა ერთად შეგროვილ მეზობლებს.

-ნეტავ რა განერვილებთ? რა ნახეთ ასეთი ამ თავქარიან ოფოფში? მოვა, აბა სად წავა, ალბათ კიდევ ვინეს ვარცხნის თმას.
-შენ რა გენაღვლება? - წაუსისინეს მეზობლებმა, - შენ ხომ არ გვარცხნის ბუმბულს?
-მართლა ქათმები ხართ, უტვინობი... - კიდევ უფრო ამაყად გადახედა კოკომ ქალებს და ცალ ფეხზე განაწყენებული შესკუპდა.
- მე ვარ ქათამი? - განაწყენდა მაკო.
- ან მე ვარ ქათამი? - აწიწინდა ვატა.
- ან მე? - ასისინდა სისი.
- ქათამი მე ვარ მხოლოდ, მაგრამ ამის სულაც არ მრცხვენია. პირიქით, ვამაყობ, რომ ქათამი ვარ, თანაც კრუხი და ჩვენს ეზოს მშვენიერ წიწილებს ვუზრდი! - ამაყად წარმოსთქვა დედა კოკრიკომ და ყველაზე განაწყენებულმა ზურგი აქცია მეზობლებს, ჩაჯდა თავის საბუდარში, წიწილებს შეძახა - „კოკ-კოკ-კოკ“-ო, რაც მის ქათმურ ენაზე ნიშნავდა ძშვილებო, ჩემთან მოდით, მეზობლებმა მაწყენინეს და მხოლოდ თქვენ თუ დამამშვიდებთო“. წიწილები მაშინვე კისრისტეხით მიცვივდნენ დედასთან და მოფერება დაუწყეს.

ცებ ეზოს თავზე ოფოფი გამოჩნდა და მხირულად შესძახა:
- გამარჯობათ, ჩემო ლამაზებო!

მაგრამ როცა დანახა, ყველა დაღვრემილიყო, იფიქრა, ნამდვილად ჩემზე არიან ნაწყენი, რომ დავიგვინეო.

- მაპატიეთ, ჩემო კარგები, გზად ისეთ გაჩეჩილ არსებას შევხვდი, ვერც კი წარმოიდგენთ. ჰოდა, მისი მოწესრიგება გადავწყვიტე. მაგრამ როგორც კი სავარცხელი მივაკარე, ყველა კბილი უმალ მოტყდა. ასე დავამტვრიე ყველა სავარცხელი, იმის თმებს ვერაფერი ვუშველე, ისეთი ბასრი იყო, ისეთი...

გაბუტული მეზობლებს უცებ გამოკეთდათ განწყობა და სიცილი აუტყდათ.

-სულელო, ეს ხომ ზღარბი ყოფილა! - შესძახა კოკომ.
-მართლაც, აბა როგორ დავარცხნიდი მის ეკლებს! - სიცილით კვდებოდა სისი.

დედა კოკრიკოც გამხირულდა. დინჯად ამოვიდა საბუდარიდან და მეზობლებთან მივიდა.
სულ მალე მთელ ეზოში მხირული კისკისი და ხმარი გაისმოდა. ახლა იმაზე ბჭობდნენ მეზობლები, როგორ გაახლებინათ ჭრელოს სავარცხლები, რათა ისევ შესძ’ლებოდა მათი გალამაზება.

რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს მოთხრობა საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს მოთხრობა საინტერესო?


ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია