მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხ
შენ — ჩე−მის სი−ძულ−ვი−ლი−თა.
ვერ გი−ღა−ლა−ტებ მა−ინ−ცა,
თუნდ ხორცს ვიგ−ლეჯ−დე კბი−ლი−თა,
გულ-დაკოდილი შენ−გა−ნა
მი−თაც ღმერთს გახ−ვე−წებ სი−ტყვი−თა.
გახ−ვე−წებ, ვე−მუ−და−რე−ბი
ცე−ცხლის მქში−ნა−ვის პი−რი−თა,
გარ−შე−მო შე−მო−ხა−ზუ−ლა
ცხე−ლის ცრემ−ლე−ბის მი−ლი−თა.
თა−ნაც დაგბ−რუ−ნავ თავ−ზე−და
ჩე−მის ჯვარც−მუ−ლის ფიქ−რი−თა.
შენ ა−მას ა−რაფ−რად აგ−დებ,
მოხ−ვალ, ზედ მდგე−ბი წიხ−ლი−თა.
უცვ−ლე−ლი ვრჩე−ბი მა−ინ−ცა
ჩე−მის წა−დი−ლით დი−დი−თა,
სამ−ყა−როს ი−ქით რომ მი−დის,
მო−მაკვ−დავთ გა−ნა ი−ცი−თა?!
წვრილ−მანს, ჩან−ჩა−ლა აზ−რებ−სა
ვი−ლა−ლავ აქეთ-ი−ქითა:
არ და−მი−შა−ლონ მი−მოსვ−ლა
ღმერთ−თან ამ გრძნო−ბის ხი−დი−თა.
შე−ნი ვარ დი−დი ერთ−გუ−ლი,
ვერ−ვინ შემ−ხე−დავს იჭ−ვი−თა.
შე−ნი ვარ, შენთ−ვის მოვკვ−დე−ბი,
თუნდ შხამს მას−მევ−დე ჯიხ−ვი−თა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
შეაქეთ ძალისხმევა და არა მხოლოდ შედეგი
შეაქეთ ბავშვი ძალისხმევისთვის, რომელსაც ის სწავლაში დებს, მაშინაც კი, თუ შედეგი არ არის სრულყოფილი.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
პოეტიაკაკი წერეთელი |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თოვლის ბებოს სიმღერამაია კარსელი |
|
მგზავრის სიმღერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ახალი წელილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
|
ნუგეშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თიკანილელა ცუცქირიძე |
 |
მე გადამარქვან მტირალანაზი თარგამაძე |
 |
ქართველო, ხელი ხმალს იკარხალხური |
 |
მათემატიკა თუ იცინანა სამხარაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ვაზის სიმფონიაშოთა ნიშნიანიძე |
|
ქებათა ქება ნიკორწმინდასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცოდინრობის წამალიმანანა ტონია |
 |
ახალი ქოლგაგივი ჭიჭინაძე |
 |
გულო, რას დაჰღონებულხარვაჟა–ფშაველა |
