kids.ge logo

მე შენი ტრფობით ვერ გავძეხ

ფავორიტებში დამატება
მე შე−ნის ტრფო−ბით ვერ გავ−ძეხ,
შენ — ჩე−მის სი−ძულ−ვი−ლი−თა.
ვერ გი−ღა−ლა−ტებ მა−ინ−ცა,
თუნდ ხორცს ვიგ−ლეჯ−დე კბი−ლი−თა,
გულ-დაკოდილი შენ−გა−ნა
მი−თაც ღმერთს გახ−ვე−წებ სი−ტყვი−თა.
გახ−ვე−წებ, ვე−მუ−და−რე−ბი
ცე−ცხლის მქში−ნა−ვის პი−რი−თა,
გარ−შე−მო შე−მო−ხა−ზუ−ლა
ცხე−ლის ცრემ−ლე−ბის მი−ლი−თა.
თა−ნაც დაგბ−რუ−ნავ თავ−ზე−და
ჩე−მის ჯვარც−მუ−ლის ფიქ−რი−თა.
შენ ა−მას ა−რაფ−რად აგ−დებ,
მოხ−ვალ, ზედ მდგე−ბი წიხ−ლი−თა.

უცვ−ლე−ლი ვრჩე−ბი მა−ინ−ცა
ჩე−მის წა−დი−ლით დი−დი−თა,
სამ−ყა−როს ი−ქით რომ მი−დის,
მო−მაკვ−დავთ გა−ნა ი−ცი−თა?!
წვრილ−მანს, ჩან−ჩა−ლა აზ−რებ−სა
ვი−ლა−ლავ აქეთ-ი−ქითა:
არ და−მი−შა−ლონ მი−მოსვ−ლა
ღმერთ−თან ამ გრძნო−ბის ხი−დი−თა.
შე−ნი ვარ დი−დი ერთ−გუ−ლი,
ვერ−ვინ შემ−ხე−დავს იჭ−ვი−თა.
შე−ნი ვარ, შენთ−ვის მოვკვ−დე−ბი,
თუნდ შხამს მას−მევ−დე ჯიხ−ვი−თა!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ერეკლეს სიზმარიომ-გადახდილსა პატარა კახსა ასპინძის ველზე დაღლილს ეძინა, თავი მიეყრდნო უნაგირზედა, ტანზე ნაბადი გადაეფინა...დევების ქორწილიღამით ცა ჰქუხდა, გრგვინავდა, მთებს მოედრიკათ თავიო. ტყეს გასდიოდა ფოთოლი, ზღვა ბობოქარობს შავიო. დევებსა ...უნუგეშო ყოფნაიას, ბნელს ხევში მოსულსა, დიდი ჭანდრები ჰფარავდა, ეწადა დიდხანს სიცოცხლე, წადილს აღარა ჰმალავდა: ინაბებოდ...მოლოდინიმცირე რამ ნისლის ნაწყვეტი მთას ეკრა ბუმბულივითა, ჰშვენოდა ფიქრებში გართვა, მინდორზედ სუმბულივითა. მთის წვ...წიწილაქორმა წიწილა წაიღო, იძახდა "წიავ-წიავსა!" წიწილის თეთრი ბუმბული ველად გაჰქონდა ნიავსა... ღვარი წავიდა სის...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026