მთას
ღრუბ−ლებს ზე−ვი−დან თეთრ-სპეტაკად გა−მომ−ზი−რა−ლი,
და დგე−ხარ შენთ−ვის, დი−დე−ბუ−ლი, თა−ვი−სუ−ფა−ლი,
ა−რა−ვის მო−ნა, არც ა−რა−ვის ბატონ-უფალი!
დგე−ხარ დღი−დან−ვე გა−ჩე−ნი−სა და კვლავც იდ−გე−ბი;
ვე−რას გაკ−ლე−ბენ ა−თა−სო−ბით მიმქ−რო−ლი წლე−ბი:
მოდგ−მა მოდგ−მას სცვლის შენს გარ−შე−მო და ე−რი ერ−სა,
შენ-კი, რაც ი−ყავ, ი−გი−ვე ხარ, არ იცვ−ლი ფერ−სა!
დი−ლას მზის სხივ−ნი ყვე−ლა−ზე წინ შენ გეხ−ვე−ვი−ან;
ა−თას ფრად მბრ−ჭყვი−ნავ ძვირ−ფას თვლე−ბად ზედ გებ−ნე−ვი−ან
და სა−ღა−მო−საც, რა გვირგ−ვი−ნად და−გედგ−მე−ბი−ან,
კვლავ ყვე−ლა−ზედვე უფ−რო გვი−ან გე−თხო−ვე−ბი−ან!
შენთ−ვის ერ−თი−ა, ავ−და−რი−ა, თუ ა−რის და−რი,
მყუდ−რო−ე−ბა−ა, თუ ზუ−ზუ−ნებს და კვნე−სის ქა−რი;
დღე−ა მშფო−თა−ვი, თუ ღა−მე−ა, მშვი−დი და წყნა−რი;
მზე დაგ−ქათ−ქა−თებს, თუ დაგ−ნა−თის მთვა−რე, ნარ−ნა−რი!
რო−ცა და−რია, შორს, შორს სჩან−ხარ, გაბრ−წყინ−ვე−ბუ−ლი,
ზღაპ−რულ, გამჭ−ვირ−ვალ, ლურჯ პირ−ბა−დე ა−ფა−რე−ბუ−ლი;
რო−ცა ავდა−რი, - შა−ვის ნის−ლით ხარ შე−ბურ−ვი−ლი,
თით−ქო ცოდ−ნი−საც, გარს რა ხდე−ბა, არ გაქვს სურ−ვი−ლი!
დე, წვიმ−დეს, თოვ−დეს!.. დე, ე−ლავ−დეს, ქუხ−დეს გრგვი−ნავ−დეს!
მთე−ლი ქვე−ყა−ნა ში−ში−სა−გან ძრწო−დეს, გმი−ნავ−დეს
და ცა წა−ლეკ−ვას ი−მუქ−რო−დეს, გან−რის−ხე−ბუ−ლი,
შენ ყურს არ უგ−დებ, - დგე−ხარ ი−სევ დამშვ−ვი−დე−ბუ−ლი!..
(სხვას ა−რას ართ−მევ და, რა−ცა გაქვს, სხვისთ−ვის ა−რა გშურს
ყვე−ლა სარ−გებ−ლობს სიმ−დიდ−რი−თა შე−ნით, ვი−საც სურს:
მწე−რი, ქვემ−რო−მი, ტყის ნა−დი−რი და ცის ფრინ−ვე−ლი-
ყვე−ლასთვის სუფ−რა გაშ−ლი−ლი−ა, და−უ−ლე−ვე−ლი!
და თვი−თონ კა−ციც, თავს ბუ−ნე−ბის მე−ფედ რომ სა−ხავს,
თუმც შენს მწვერ−ვალ−ზედ ა−მო−სუ−ლი არც-კი გი−ნა−ხავს,
და, ძლივს მცო−ცა−ვი იქ, ძირს სა−დღაც უფ−რო მატლ−სა ჰგავს,
ხან სა−შოვ−რისთ−ვის, ხან სა−ა−მოდ ხში−რად მოგ−მარ−თავს!
და თან ჰგო−ნი−ა, ვით სამ−ყა−როს მცი−რე ნა−წი−ლი,
შენც მხო−ლოდ ი−მის მოსახმა−რად ხარ გა−ჩე−ნი−ლი!..
რა გე−ნაღვ−ლე−ბა?.. დე, ოც−ნე−ბით ა−მით ი−ცო−ცხლოს,
სა−ნამ, ვით მატლს−ვე, არ მო−უ−ღებს სიკვ−დი−ლი ბო−ლოს!..
ნე−ტა შენ, მთა−ო, ცას რომ სწვდე−ბა შე−ნი მწვერ−ვა−ლი,
ღრუბ−ლებს ზე−ვი−დან თეთრ-სპეტაკად გა−მომ−ზი−რა−ლი!
ნე−ტავ შენ, მთა−ო, დი−დე−ბუ−ლო, თა−ვი−სუ−ფა−ლო,
ა−რა−ვის მო−ნავ, არც ა−რა−ვის ბატონ-უფალო!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
წაახალისეთ სპორტული აქტივობები
სპორტი ეხმარება ბავშვს, განავითაროს დისციპლინა და თვითკონტროლი.
ეს საინტერესოა! რჩევები-ფსიქოლოგია - რა უნდა ვიცოდეთ, როდესაც ბავშვი ხატავს
//ფერადი ფერების ფსიქოლოგიური მნიშვნელობა ბავშვებთან// ბავშვის მიერ ფერადი, კაშკაშა ფერების გამოყენება ხატვაში ფსიქოლოგიურად რამდენიმე მიმართულებით აიხსენბა.&n...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
აკაკის საიუბილეოდვაჟა–ფშაველა |
 |
საახალწლო სურათიდომენტი თომაშვილი |
 |
ფიქრნი მტკვრის პირასნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
ადგილო კურუმ-კურუმოვაჟა–ფშაველა |
 |
ტყეში სკოლა გაიხსნანინო მზესელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ზამთარიაინგა ქორდელი |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
ბეკეკას ამბავიმარი დიერა |
 |
ნემსინოდარ დუმბაძე |
 |
მხიარული ცხოველებიმაია წიგნაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
მერიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
 |
ლიკა და სარკემანანა ტონია |
|
სვისადმიბესიკი |
|
ინტერნეტი ტყეშინინო მზესელი |
