დათუნიას მოსაწვევი ბარათი
ყვე−ლას, ყვე−ლას გე−ლით,
ხვალ ჯვარს ი−წერს ჩე−მი ბი−ჭი,
სა−ა−მა−ყო ბე−ლი.
ფიჭვ−ნარ−ში მაქვს გა−მარ−თუ−ლი
მა−მუ−ლი და სახ−ლი,
სავ−სე პან−ტით, კურ−კან−ტე−ლით,
წაბ−ლი−თა და თაფ−ლით.
ქორ−წი−ლი მაქვს არ−ნა−ხუ−ლი,
სმით და ჭა−მით, დაღ−ლით,
ო−ღონდ არ წა−მო−იყ−ვა−ნოთ
მო−ნა−დი−რე ძაღ−ლი,
ო−ღონდ არ წა−მო−იყ−ვა−ნოთ
ტყე−ში სტუმ−რად ფუტ−კა−რი,
და თუ მო−ვა, ის ნეს−ტა−რი
შინ და−ტო−ვოს, უ−თხა−რით.
ო−ღონდ არ წა−მო−იყ−ვა−ნოთ
მო−ნა−დი−რე სოფ−ლის,
და თუ მა−ინც არ და−იშ−ლის,
შინ და−ტო−ვოს თო−ფი.
თქვე−ნი კარ−გად ყოფ−ნის მე−ტი
ა−რა−ფე−რი მინ−და,
ერ−თხელ მა−ინც ვი−ქე−ი−ფოთ
უ−ჩხუბ−რად და მშვი−დად.
ჩემს სა−სახ−ლეს უღ−რან ტყე−ში
არ აწ−ვიმს, არ ა−თოვს,
თუ მეწ−ვე−ვით, გა−მა−ხა−რებთ!
მა−რად თქვე−ნი და−თო.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
იმოქმედეთ თქვენი გეგმის მიხედვით
ჩართეთ სხვა აღმზრდელები - მეუღლე, ბებია-ბაბუა, ბაღი, ძიძა - ბავშვის ცხოვრებაში, რათა მან შეძლოს იმ ღირებულებების და ქცევების ათვისება, რაც გსურთ რომ გამოიმუშავოს. ეს მოიცავს ყველაფერს მადლობის თქმით დაწყებული ტირილით დამთავრებული.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
უშგულელი თოვლის ბაბუელენე სალარიძე |
 |
ავად გახდა ხუთიანიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გოგია და ყურცქვიტალუარა ჭანტურია |
 |
სადღეგრძელოგრიგოლ ორბელიანი |
 |
ანდერძილადო ასათიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ეზოს ძაღლი ამუნანუნუ ჯანელიძე |
 |
ფუტკარინოდარ დუმბაძე |
|
ბალახილუარა ჭანტურია |
|
პეპლებიელენე სალარიძე |
|
ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
„ან“-ზე სით მოხვალბესიკი |
 |
პირველი მაისიდავით მაჩაბელი |
 |
იმერული ნანინააკაკი წერეთელი |
 |
მეხანძრე სპილოელიზბარ გაბუნია |
|
ჩემო თავო, ბედი არ გიწერიააკაკი წერეთელი |
