არ უკიჟინო, სატრფოო, შენსა მგოსანსა გულისთქმა
მოკვ−დავ−სა ე−ნას არ ძა−ლუძს უკვ−დავ−თა გრძნო−ბათ გა−მოთქ−მა!
მინ−და მზე ვი−ყო, რომ სხივ−ნი ჩემთ დღე−თა გარ−სა−მო−ვავ−ლო,
სა−ღა−მოს მისთ−ვის შთა−ვი−დე, რომ დი−ლა უფ−რო ვა−ცხოვ−ლო.
მინ−და რომ ვი−ყო ვარსკვ−ლა−ვი, გან−თი−ა−დი−სა მორ−ბე−დი,
რომ ჩემს აღ−მოსვ−ლას ე−ლოდ−ნენ ტყე−თა ფრინ−ველ−ნი და ვარ−დი.
მინ−და შენ ი−ყო, სატრ−ფო−ო, მშვე−ნი−ე−რი−სა ცის ცვა−რი,
რომ გა−ნა−ცო−ცხლო, შა−ვარ−ნო, მდე−ლო, სი−ცხი−თა დამჭკ−ნა−რი,
რომ მხო−ლოდ მზი−სა ცი−ა−გი მას დი−ლის ნამ−სა იშ−რობ−დეს,
და, ერ−თად შეს−ხი−ვე−ბულ−ნი, შვე−ბას მოჰ−ფენდ−ნენ სი−ცო−ცხლეს!
ა−რეს ავ−სებ−დენ სი−ა−მით, მცე−ნა−რეთ გან−მა−ცხოვ−ლებ−ლად,
იყვ−ნენ მა−რა−დის, უხს−ნე−ლად, სოფ−ლი−სა გან−სა−თა−ვებ−ლად!
ნუ თუ ამ სუ−ლის წა−დილ−საც ჰრქვა სიყ−ვა−რუ−ლი სხვა−თა−ებრ?
მა−შინ მზეც უსხივ-უცეცხლოდ შე−იძ−ლებს ნათ−ვას ვარსკვ−ლა−ვებრ;
მა−შინ ვარ−დიცა გან−თი−ადს ვერ−ღა−რა გარ−და−ი−შა−ლოს
და ცი−სა ცვარ−მან მდე−ლოი არ−ღა−რა გა−ა−ბი−ბი−ნოს.
მა−შინ შენც სხვა−თა მოკვ−დავ−თა ბა−ნო−ვანთ მი−ემს−გავ−სე−ბი!
მაშ რად ერ−ჩე−ვი მათ შო−რის და ცი−ურთ და−ე−და−რე−ბი?..
მაგ−რა−მა მშვე−ნი−ე−რე−ბა გაქვს, ცი−სი−ე−რო, უხრწ−ნე−ლი,
და ჩემ−თა გრძნო−ბათ შენ−და−მი ვერ დასდ−ვან კაც−თა სა−ხე−ლი!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ პრიორიტეტების განსაზღვრა
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს პრიორიტეტების განსაზღვრა და მნიშვნელოვანი ამოცანების პირველ რიგში შესრულება.
ეს საინტერესოა! რჩევები-ფსიქოლოგია - რა უნდა ვიცოდეთ, როდესაც ბავშვი ხატავს
//ფერადი ფერების ფსიქოლოგიური მნიშვნელობა ბავშვებთან// ბავშვის მიერ ფერადი, კაშკაშა ფერების გამოყენება ხატვაში ფსიქოლოგიურად რამდენიმე მიმართულებით აიხსენბა.&n...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
დამისხი, დამალევინევაჟა–ფშაველა |
 |
ამინ!ლია კობალაძე |
|
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მოწვევაალექსანდრე ორბელიანი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
რად დაარქვით ნაცარა?მანანა კაკაჩია |
 |
მარტის ჩივილიმზია მექერიშვილი |
 |
ზამთარინონა ბეჟანიშვილი |
|
ჩემი დაიკომანანა კაკაჩია |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
გლეხის სიმღერავაჟა–ფშაველა |
 |
ასპინძის ომზედბესიკი |
 |
ამ პატარას, იმ პატარას!ილია სიხარულიძე |
|
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
 |
ქეთევანნიკოლოზ ბარათაშვილი |
