kids.ge logo

იერი

ფავორიტებში დამატება
ყო დილა მშვენირი
დილა ფერადი,
მაგრამ უცებ წამოვიდა
ცარადი.

სე იყო შენი დილაც
ბედისწერამდი.
სანამ ყოფნის არ დაგკრავდა
ცარადი.

რომ იჭექა, გზა დაყრუვდა
სერით-სერამდი,
და მასის წამოვიდა
ცარადი.

ეჰ, წამოდი, ჩემო წვიმავ,
მგონი, მეღირსა
მოთმინებით მეგრძნო რისხვა
შენი მეხისა.

რომ შენს ღელვას შეერთდეს
ლურჯი მერანი,
ცარადს ჩემი ჩანგის
ცარადი.

ყოს ქროლა მარადისი,
მაგრამ ვერრათი
ვერ დაცხროს დროთა ჩვენთა
ცარადი.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ვილანელიყოველივე ქარია და ჩვენება! ოჰ, სიცოცხლეც უეცარი ქარია... მარადია ერთადერთი: შვენება. ყოველგვარი ღამეების ...რომელი საათია?ახლა, რა თქმა უნდა, ძლიერ გვიანაა. გულში მწუხარებამ ღამე გაათია… მაინც არ მასვენებს მწარე სინანული - რომე...მცხეთიდანსვეტიცხოველში ხვალ იქნება დიდი მცხეთობა, მაგრამ, შეხედე, სად დამდგარა ძველი დიდება. ვინ ააშენა იმ სიმაღლე...რა ღრიანცელში ვიდოდა გემიდაღამდა, ნისლი გადეკრა შარას, ტყეს დეფარა ღამის ბლონდები, მაგრამ გხედავ მთების იარას და უსათუოდ მოგაგონდე...თვალუწვდენელი, დაუსაბამოთვალუწვდენელი, შორი, ვრცელი, დაუსაბამო, ჩუმი, მყუდრო დასევდიანი იყო საღამო. თოვლზე დაცემულ სისხლის მსგავს...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026