მოთხრობები   ›   ქეთევან ჭილაშვილი   ›   თინას პატარა დაიკო

თინას პატარა დაიკო

ფავორიტებში დამატება

- რა ლამაზი თოჯინაა! - აღტაცებული ნუნუ დაკოს ახლოს მიუჯდა.

- ჰო, ლამაზია, ამ წითელი ქაღალდის კაბას რომ ჩავაცმევ, კიდევ უფრო გალამაზდება, - მიგი თინამ და მაკრატელი მომარჯვა.

- მაჩუქე რა! - შევედრა ნუნუ.

- როგორ გაჩუქო? სკოლაში თოჯინების თეატრს ვაწყობთ, იმისთვის ვამზადებ, - დაუყვავა თინამ პატარა დაკოს და თოჯინა პინინოზე დადო.

ნუნუმ გაგულა თუ არა თინა, ტახტზე პატარა სკამი დადგა, ზედ აფოფხდა და თოჯინა გულში ჩაიკრა, მერე ავანზე გასეირნა, მკლავზე „ჩაძინებული“ მუთაქაზე მოასვენა და თვითონაც გვერდით მიუწვა.

- დედიკო, ქაღალდის თოჯინა რა იქნა? - მოკითხა თინამ.

- აკი პინინოზე დადე! - მოგონა დედამ.

- აღარ არის! - აწუწუნდა გოგონა, მაგრამ თვალი მოჰკრა თუ არა ტახტზე შედგულ პატარა სკამს, მაშინვე ყველაფერს მიხვდა. ბუზღუნით გავიდა მერე ოთხაში, უცებ ხმა გაკმინდა. თოჯინასთან ჩახუტებულ ნუნუს ტკბილად ეძინა.

თინა ფეხაკრეფით გამობრუნდა უკან, ხელახლა გადმოლაგა ქაღალდი, წებო, მაკრატელი და გამოსაჭრელად უფრო დიდი თოჯინა დახატა.

რა ასაკის ბავშვისთვისაა ეს მოთხრობა საინტერესო?

როგორ ფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისთვის არის ეს მოთხრობა საინტერესო?


ფავორიტებში დასამატებლად უნდა შეხვიდეთ სისტემაში.
ხოლო თუ ჯერ არ გაქვთ გახსნილი ანგარიში kids.ge-ზე, გაიარეთ რეგისტრაცია