გრემი
,,ი−სე მო−მე−ნატ−რე გრე−მო,
ე−ნა ვერ გა−მოთქ−ვამს სათქ−მელს,
და−უ−ძი−ნე−ბე−ლო ღმერ−თო,
ცხოვ−რე−ბას უმკ−ლავ−დე−ბი ავ−ბედს.
ცის სხი−ვის ლიც−ლი−ცი გშვე−ნის,
ა−თას−ფე−რა−დე−ბად ღელ−ვა,
ვი−ცი და−ი−ბა−დე ერ−თი,
ზე−ცით შენ გა−კურ−თხა ღმერთ−მა.
თით−ქოს აფრე−ნა სურს გუმ−ბათს,
და დი−ა−დე−მე−ბიც კვდე−ბა,
თით−ქოს შე−ე−რი−ოს უნ−და,
ცის სი−ლაჟ−ვარ−დეს კენ−ტად.
ა−სე ვინ დაგ−ხა−ტა გრე−მო,
რო−მელ მხატ−ვარს ე−პყრა ფუნ−ჯი,
გა−მო−გა−ქან−და−კა ზე−მოთ,
ზე−ცას შე−გა−ტო−ვა მუნ−ჯი.
ნა−ნა ვინ გიმ−ღე−რა ჩუ−მად,
ე−ნამ რო−მელმა თქვა ლოც−ვა,
მე−რე გა−გე−ცა−ლა უ−ტყვად,
გულ−ში და−გი−ტო−ვა თხოვ−ნად.
ან რად არ ბერ−დე−ბი გრე−მო,
დრო რად არ გი−ხუ−ნებს კალ−თებს,
ი−სე მო−მე−ნატ−რე გრე−მო,
მო−სულს ნუ და−მიხ−შობ კარებს!’’
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
თამარ მეფესხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები საქართველოზე
 |
ვშლი ვფურცლავ...მურმან ლებანიძე |
|
თამარ დედოფალი ვიყავხალხური |
 |
გაზაფხულზე, რომ გათბება მიწაგოდერძი ჩოხელი |
 |
მერე რაა, რომ საქართველოაოთარ შალამბერიძე |
 |
თქვენ გეუბნებით, ძმებო მგოსნებოლადო ასათიანი |
