მუქთა მჭამელები

ბატ−მა ცო−მი მო−ზი−ლა,
თეთ−რი, თეთ−რი, ფით−ქი−ნა,
მეც მა−ჭა−მე პუ−რი−ო,
თხამ წა−მო−ი−კი−კი−ნა.

რა−ო, პუ−რი ცხვე−ბა−ო?-
ცუ−გომ ყუ−რე−ბი ცქვი−ტა,
არ დამ−ტო−ვო მში−ე−რი,
იხვ−მა და−ი−ვიტ−ვი−ტა.

სუ−ნი მცემ−სო პუ−რისა,
ფი−სომ ჩა−ი−ღი−ღი−ნა,
მეც ეხ−ლა−ვე მო−ვა−ლო,
ცხენ−მა ჩა−იხ−ვიხ−ვი−ნა.

კლო, კლო,კლო,კლო, პუ−რი−ო?-
ინ−და−ურ−მა ყრან−ტა−ლამ,
პუ−რი ცხვე−ბა ბა−ტებ−თან,
ჭუ−კებს ჩა−უყ−რან−ტა−ლა.

ძრო−ხა მყის−ვე ა−ბღავლ−და,
ხმა გა−მოს−ცა გუ−გუ−ნა,
ღორ−მა თერთ−მე−ტი გო−ჭი,
წუთ−ში მო−აღ−რუ−ტუ−ნა,

კრუ−ხიც მო−დის ბა−ტის−კენ,
მოჰ−ყავს ო−ცი წი−წი−ლა,
ბატ−მა სტუმ−რებს შე−ხე−და და
ი−ცი−ნა და ი−ცი−ნა.

ოჰ, თქვე მუქ−თა−ხო−რე−ბო,
ყვე−ლას და−უ−ტა−ტა−ნა,
თქვენ გგო−ნი−ათ რომ მე მაქვს,
პუ−რის დი−დი ქარ−ხა−ნა?

იღ−ვა−წეთ და იშ−რო−მეთ,
თქვენც და−ა−ცხვეთ პუ−რი−ო,
ჩემს ჭუ−კებსა მე ვკვე−ბავ,
და და−მიგ−დეთ ყუ−რი−ო,

შვი−ლებს ნუ მო−ა−ში−ვებთ,
დე−და ხართ თუ მა−მა−ო,
არ ა−რი−სო ლა−მა−ზი,
მუქ−თად საჭმ−ლის ჭა−მა−ო.

პუ−რიც უკ−ვე გა−მო−ცხვა,
გა−აბ−რუ−ნა სტუმ−რე−ბი,
და მი−უსხდ−ნენ სუფ−რა−სა,
ის და მი−სი ჭუ−კე−ბი.