* * *
მო−ი−წყი−ნა თო−ჯი−ნამ, იქ−ნებ კა−ბა არ მო−წონს?
ქა−მა−რი ხომ არ უ−ჭერს? ა−ბა გა−და−ვა−მოწ−მო.
გუ−შინ შე−ვუ−კე−რე და ლა−მა−ზი−ა ძა−ლი−ან,
თმაც კი და−ვარ−ცხნი−ლი აქვს, ა−ბა რი−სი ბრა−ლი−ა?
არც ხმას ი−ღებს, არც მღე−რის, არც მე−ძა−ხის: ა−ნა−ო!
არც ჩე−მი სი−ტყვა ეს−მის და არც იავ-ნა−ნა−ო.
ვერც სხვა ბავშვ−მა გა−არ−თო, მო−ვუყ−ვა−ნე და−ქა−ლი,
მე−რე დე−დამ უ−ყი−და ე−ლე−მენ−ტი ა−ხა−ლი.
რომ ჩა−უ−დო ამ−ღერ−და, მორ−თო სტვე−ნა, ყვი−რი−ლი...
ე−ლე−მენ−ტის გუ−ლისთ−ვის შე−იძ−ლე−ბა ტი−რი−ლი?
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები თოჯინებზე, სათამაშოებზე
 |
ფისო გამებუტანუნუ კერესელიძე |
 |
ფისოს კუდინიკოლოზ ჩაჩავა |
 |
მხატვარიმაია კარსელი |
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
|
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები თოჯინებზე, სათამაშოებზე
 |
მხატვარიელენე სალარიძე |
 |
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
 |
სულელი ფისომანანა კაკაჩია |
|
ლალი და ნათიამანანა კაკაჩია |
 |
თვითმცლელიმარი დიერა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები თოჯინებზე, სათამაშოებზე
|
ჩემი თოფიელენე სალარიძე |
 |
ლახტიგივი ჭიჭინაძე |
 |
ავადმყოფინოდარ დუმბაძე |
 |
ტელეფონივასილ გულეური |
 |
მზრუნველი ნუცამანანა ქურდაძე |
