ამ−ბა−ვი ორ ნა−წი−ლად

მო−ნა−წი−ლე−ო−ბენ: მ−თხრო−ბე−ლი;
ქა−ლა−ქე−ლი სტუ−მა−რი - 7 წლის ანდ−რი; სოფ−ლის მკვიდ−რი
- ანდ−რის ბა−ბუ−ა; ბაზ−რის გამ−ყიდ−ვე−ლე−ბი;
პა−ტა−რა გო−გო−ნა.

I ნა−წი−ლი

სის−ხა−მი დი−ლა−ა. სო−ფე−ლი იღ−ვი−ძებს. სახ−ლი−დან ფუს−ფუ−სი ის−მის. ბა−ბუ−ა ბა−ზარ−ში წა−სასვ−ლე−ლად ემ−ზა−დე−ბა და მან−ქა−ნას ქო−ქავს. ე−ზო−ში თვა−ლე−ბის ფშვნე−ტით გა−მო−დის პა−ტა−რა ანდ−რი.

მ−თხრო−ბე−ლი:
ნე−ტავ, ამ დი−ლა−ადრე,
რისთ−ვის ამდ−გა−რა ანდ−რი?
ალ−ბათ, რა−ღა−ცის გა−მო,
ალ−ბათ, რა−ღა−ცის ხათ−რით.

ანდ−რი ბა−ბუ−ას ა−ბა−რებს:
ანდ−რი:
- ბა−ბუ, მი−ყი−დე პოპ−კორ−ნი,
ხრა−ტუ−ნა, რო−გორც ბე−ბი−ის
დამ−ცხვა−რი მჭა−დის კო−კო−რი!

მ−თხრო−ბე−ლი:
ნა−ნატრ ქა−ლა−ქელ სტუ−მარს,
გა−ნა ვინ ე−ტყვის უ−არს?
ბა−ბუ−აც ა−ღარ და−ზარ−და,
ახ−ლა ი−კი−თხოს ბა−ზარ−მა!
II ნა−წი−ლი
რა−ი−ო−ნუ−ლი ცენტ−რის აგ−რა−რუ−ლი ბა−ზა−რი. ის−მის ხალ−ხის ხმა−მა−ღა−ლი ლა−პა−რა−კი. ბა−ბუ−ა და−დის აქეთ-იქით დახ−ლებს შუ−ა და კი−თხუ−ლობს პოპ−კორნს.

მ−თხრო−ბე−ლი:
გამ−ყიდ−ვე−ლე−ბი:

შე−მო−ი−ა−რა ბა−ზა−რი,
დახ−ლე−ბი ოკ−რო−ბოკ−რო,
მაგ−რამ ამ−ხე−ლა ბა−ზარ−ში,
ვერ−სად მი−აგ−ნო პოპ−კორნს.

გამ−ყიდ−ვე−ლე−ბი და−ო−ბენ:

-ნე−ტავ, რა ა−რის პოპ−კორ−ნი,
არც კომ−ბოს−ტო, არც ბრო−კო−ლი?
-ბა−ბუ−ას უნ−და პოპ−კორ−ნი!

-რა უნ−და ი−ყოს პოპ−კორ−ნი,
მცე−ნა−რე−ა თუ სო−კო?

მ−თხრო−ბე−ლი:
და ე−ძებს მთე−ლი ბა−ზა−რი
ანდ−რის საყ−ვა−რელ პოპ−კორნს.
ამ უც−ნა−ურ−მა პოპ−კორნ−მა
ჭო−რე−ბი მიჰკონ-მოჰკონა.

ბო−ლოს ბა−ზა−რი ამ−ხე−ლა
და ანდ−რის ბა−ბუ ფი−ცხი,
ერთ−მა პა−ტა−რა გო−გო−ნამ
გა−და−არ−ჩი−ნა სირ−ცხვილს:

პა−ტა−რა გო−გო−ნა:
_ პოპ−კორ−ნი ბა−ტი−ბუ−ტი−ა,
ხრა−ტუ−ნა ბა−ტი−ბუ−ტი!

მ−თხრო−ბე−ლი:
თქვა და ჩა−ა−ცხრო იმ−წამს−ვე
ხალ−ხის და−ვა და ბუნ−ტი.
იხ−სე−ნებს ახ−ლა ბა−ზა−რი
ცნო−ბილ ბატიბუტ-პოპ−კორნს,
ხრა−ტუ−ნას, რო−გორც ბე−ბი−ის
გა−მომცხვარ მჭა−დის კო−კორს!