წა−რა−მა−რა ის−მის ცხინ−კი,
შე−ე−ყა−რა მა−მალს გრი−პი,
უ−ში−შარს და ფი−ცხელს
ა−უ−წი−ა სი−ცხემ.
გა−უ−წითლ−და ღაწ−ვე−ბი,
გა−უ−ლურჯ−და ბი−ბი−ლო,
წუხს მა−მა−ლი: _ ამ გრი−პით
რო−გორ უნ−და ვი−ყივ−ლო?

ვის სმე−ნი−ა მამ−ლის თხი−პი,
რა ყო−ფი−ლა თურ−მე გრი−პი!
კრი−ა−ხო−ბენ დედ−ლე−ბი,
მა−მალს ა−ი−მე−დე−ბენ,
გა−მოც−დი−ლი, ნა−ჯა−ფი
კრუ−ხი ხარ−შავს ჯან−ჯა−ფილს.
ვა−რი−ე−ბი ა−დე−ბენ
შუბლ−ზე ძმრი−ან სა−ფე−ნებს,
მამ−ლის და−უ−ყივ−ლებ−ლად
დი−ლას რა გა−ა−თე−ნებს?

არ სწვე−ვი−ა ა−ქამ−დე
გან−საც−დე−ლი სა−ქათ−მეთს,
და−უ−ძა−ხეს სასწ−რა−ფოს,
ამ საქ−მე−ში გა−წა−ფულს.
მოფრ−თხი−ალდ−ნენ მედ−დე−ბი,
თეთრ−ხა−ლა−თა დედ−ლე−ბი,
თავ−ქო−ჩო−რა ე−ქი−მი
ფრ−თხი−ლად სინ−ჯავს პა−ცი−ენტს,
ე−კი−თხე−ბა: _ ოფლს გას−ხამს,
გა−ცხე−ლებს თუ გა−ცი−ებს?
სუფ−თა ა−რის ბრონ−ქე−ბი,
სუფ−თა ა−რის ფილტ−ვე−ბი,

ჭა−მე ხი−ლი, მწვა−ნი−ლი,
არ გა−მო−ი−ფი−ტე−ბი!
თან დე−და კრუხს ა−რი−გებს:
-წი−წი−ლე−ბი ა−რი−დეთ!
ხმელ ფო−თოლ−ზე ბა−ტის ფრთით
წერს წამ−ლე−ბის რე−ცეპ−ტებს:
-მა−ლე გა−მო−კეთ−დე−ბი,
თუ−კი არ ი−ცერ−ცე−ტებ!
ბო−ლოს ბრძა−ნა ე−ქიმ−მა:
-ნუ გა−ში−ნებს თხი−პი,
რად−გან ქათ−მის კი ა−რა,
ა−რის მამ−ლის გრი−პი!