ციყვი და ხავსისქუდა კაცუნა
უღ−რან,
უღ−რან ტყე−ში,
ფუ−ღუ−რო−ა წიფ−ლის ხე−ში.
შიგ−ნით ციყ−ვი შე−ყუ−ჟუ−ლა,
არ ა−დარ−დებს წვი−მა თქე−ში.
წვი−მა ას−ხამს მარ−ცხნი−დან,
წვი−მა ას−ხამს მარჯვ−ნი−დან,
ი−ყუ−რე−ბა ციყ−ვუ−ნი−ა
პა−წა−წი−ნა ფანჯ−რი−დან.
ო-ჰო-ჰო, რა ღვა−რი−ა?!
ო-ჰო-ჰო, რა ქა−რი−ა?!
უკ−ვირს, უკ−ვირს ციყ−ვუ−ნას,
და−რი რამ გადა−რია?!
სულ წვი−მას რომ უ−ყუ−როს,
ვინ მი−ხე−დავს ფუ−ღუ−როს?
ჰო−და, სა−ნამ სველ−დე−ბა
ნაძ−ვი, მუ−ხა, წი−ფე−ლი,
დად−გა ციყვ−მა ღუ−მელ−ზე
ჩა−ი−და−ნი წი−თე−ლი.
სუფ−რა გა−და−ა−ფა−რა
პა−წა−წი−ნა მა−გი−დას,
და−ა−ლა−გა ნუგ−ბა−რი,
რა გინ−და, რომ არ იდ−გას!
თხი−ლი, ჩი−რი, კა−კა−ლი,
მუ−რა−ბა და შა−ქა−რი,
ტკბი−ლი კვე−რი, შა−ქარ−ლა−მა,
რა−ღა დარ−ჩა?
მარ−ტო ჭა−მა!
ერ−თი კა−ცი ცო−დო−ა
თქმუ−ლა, პუ−რის ჭა−მაში.
ერ−თი ციყ−ვიც ცო−დო−ა,
თურ−მე, თხი−ლის ჭა−მაში!
უ−ცებ,
უ−ცებ,
უ−ცებ,
გა−რეთ
ტოტ−მა გა−იტ−კა−ცუ−ნა!
_ კაკ-კუკ! კაკ-კუკ!
_ ვინ ა−რის?
_ ხავ−სის−ქუ−და კა−ცუ−ნა!
ხავ−სის ქუ−დი _სვე−ლი!
ხავ−სის ჯუ−ბა _ სვე−ლი!
და−ფა−ცურ−და ციყ−ვი:
_ არ აგტ−კივ−დეს ყე−ლი!
სი−ცხემ არ ა−გი−წი−ოს!
სიტკ−ბომ არ და−გი−წი−ოს!
მე−რე მწა−რე წამ−ლე−ბის
ყლაპ−ვამ არ მო−გი−წი−ოს!
ჯერ ღუ−მელ−თან გათ−ბე უნ−და,
საყ−ვა−რე−ლო ხავ−სის−ქუ−და!
მე−რე ჩა−ი ცხე−ლი, ცხე−ლი,
ნამ−ცხვა−რი და კა−რა−მე−ლი!
ხავ−სის−ქუ−და კა−ცუ−ნამ
პი−რი ა−აც−მა−ცუ−ნა.
ჩა−ი ზუს−ტად,
ზუს−ტად,
ზუს−ტად
ცხრა ფინ−ჯა−ნი და−ლი−ა.
ცხრა ღვე−ზე−ლი მი−ა−ყო−ლა
გემ−რი−ე−ლი ძა−ლი−ან.
ჯერ ხუ−თი და მე−რე ა−თი
გა−და−სანს−ლა შო−კო−ლა−დი!
კა−რა−მე−ლი, რაც კი ი−დო,
სულ მი−ირთ−ვა თითო-თითო.
მუ−რა−ბა რომ ა−მოსვ−ლი−პა,
შე−მოს−ძა−ხა: ი−ფა, ი−ფა!
_ რა კარ−გი−ა ა−ქა−ო!
და−ა−ყო−ლა კა−კა−ო.
იტკ−ბა−რუ−ნა დიდ−ხანს პი−რი.
ჭა−მა თაფ−ლი,
ლეღ−ვის ჩი−რი,
თაფლაკვე−რი, შა−ქარ−ლა−მა
არ და−ტო−ვა, სულ შეჭა−მა!
მი−ა−წო−და ციყვ−მა ჟო−ლო:
- იქ−ნებ ე−სეც და−ა−ყო−ლო?
სწო−რედ ჟო−ლო,
სწო−რედ ჟო−ლო,
სწო−რედ ჟო−ლო ი−ყო ბო−ლო!
ძლივს−ღა, ძლივს−ღა,
ძლივს−ღა შეძ−ლო
ხავ−სის−ქუ−დამ ად−გო−მა!
და თქვა უზარ-მაზარი,
დიიდზე_დიიიდი
მ ა დ ლ ო ბ ა!
გა−რეთ ა−მა−სო−ბა−ში
წვი−მას გა−და−უ−ღი−ა,
მზე გა−მოჩნ−და ჩახ−ჩა−ხა,
ცა_ კამ−კა−მა, გულ−ღი−ა!
ალ−ბათ, და−მე−თანხ−მე−ბი
ჩე−მო კარ−გო, ა−მა−ში:
კარგ ა−მინდ−ში ჯო−ბი−ა
გა−რეთ ხტუნვა-თა−მა−ში!
ციყ−ვუ−ნამ და კა−ცუ−ნამ
მზე−ზე ირბინ-ირბინეს,
ტყის პი−რი და მინ−დო−რი
უ−ცებ შე−მო−ირ−ბი−ნეს!
ჩა−ურ−ბი−ნეს ყა−ნის−პირს,
ჩა−ურ−ბი−ნეს ვე−ნა−ხებს,
გა−ა−ცი−ნეს მე−ვე−ლე,
მე−წისქ−ვი−ლე,
მე−ბა−ღე!
ა−ბა, ახ−ლა ნახ−ვამ−დი−ის!
გკოც−ნი−ი−ი−ი!
კარ−გად მე−ნა−ხე−ე!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
შეზღუდეთ თქვენი ეკრანული დრო და აჩვენეთ ბავშვს, რომ ცხოვრებაში არსებობს სხვა საინტერესო აქტივობები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
მეხანძრე სპილომანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
 |
ჩემი ცხენიმაია წიგნაძე |
 |
ბეკეკამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
ლომივასილ გულეური |
 |
თოვლაობაიროდიონ ევდოშვილი |
 |
პაწაწინა რტო ვარანა კალანდაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები თამაშზე და ლექსები გარეულ ცხოველებზე
|
მხიარული ზღაპარი ნოტებზემანანა ტონია |
