დე, დედიკო, დედა ძალიან, ძალიან მიყვარხარ, ამ სიტყვებით ხშირად ეხუტებოდა სკოლიდან დაბრუნებული ანა დედიკოს, დედა კი კოცნიდა და გულში იკრავდა პატრა გოგონას.

ანა გამუდმებით ცდილობდა დედის გახარებას. ერთ დღეს კი გოგონას დედამ უთხრა: _ შვილო, დაიმახსოვრე ყველაზე მეტად მაშინ მახარებ, როცა ბეჯითი და ზრდილი ხარ; სწავლას ფასი ეკარგება თუ უზრდელობამ გძლია, ამიტომ გამუდმებით უნდა ებრძოლო თავს, რათა იყო საუკეთესო საუკეთესოთა შორის. 

მორალი(შეგონება): კარგი შვილი დედის გულის ვარდიაო, 
ცუდი შვილი დედის გულის დარდიაო.