_ მარია, რაც შეიძლება მეტი ადამიანი უნდა გიყვარდეს ,თუ არ გეყვარება კეთილი თვალებით მაინც უნდა შეხედო და ჩხუბიც არ მოგივა!_ არიგებდა გაბუტულ შვილს დედა. 

_ დიახ,დედიკო,მაგრამ როგორ? _ჰკითხა მარიამ.

_ ძალიან მარტივია , ჩემო პატარა გოგო, მთავარია ადამიანში კარგი ეძებო და მაშინვე დაიწყებს შენი თვალები უცნაურ ციმციმს !_უპასუხა დედიკომ

_დე,როგორ ფიქრობ შევძლებ? ან ეგ როგორ უნდა მოვახერხო?

_შეძლებ,მარია, მე მჯერა შენი! 

კეთილი თვალებით ცქერა, ვის არ შეგაყვარებს. 

ჯერ ოჯახის წევრებს, ნათესავებს, მეგობრებს, შემდეგ კი სხვა უამრავ ადამიანს უთმობ გულში ადგილს!

ჩვენში უხილავი სიყვარულის ხეა ,რომელიც პატარა გულის ფორმის მარცვლიდან აღმოცენდება ხოლმე,ფესვს რომ გაიდგამს, ღერო გამოჩნდება, ღერო დაიტოტება და მალე ფოთოლსა და ყვავილს გაიკეთებს, რომელსაც სახელები აწერია. რაც უფრო კეთილგონიერია ადამიანი , მითუფრო მეტის შეყვარება შეუძლია ,ხეც მეტად იზრდება და ადამიანში ადვილად შეიძლება მისი შემჩნევაო!

_ დე, შეიძლება რომ ადამიანს გულის ფორმის მარცვალი არ ჰქონდეს და შესაბამისად სიყვარულის ხეც არ გაიზარდოს ? 

_ ეს მარცვალი ყველას აქვს ,შვილო, თუ სიყვარულით გააღვივებს და მოუვლის , ხე აუცილებლად გაიზრდება!

დედიკო, რა გამოდის ყველაფერი ჩვენზეა დამოკიდებული?

დიახ,მარია, ეს მართლაც ასეა!!!! 

დე, დე, შეიძლება ერთად დავხატოთ,ჩვენ-ჩვენი სიყვარულის ხე?

რა თქმა უნდა, ჩემო სიყვარულო!_ შესძახა დედიკომ და მარია მაგრად ჩაიკრა გულში . მკითხველო, შენი სიყვარულის ხე,როგორ გამოიყურება? 2.05/2020წელი