ვარ პა−ტა−რა მეც−ნი−ე−რი,
საკვ−ლე−ვი მაქვს ცა და მი−წა,
მაქვს გლო−ბუ−სი სატ−რი−ა−ლო,
სა−კუ−თა−რი დედამი−წა.

აკრავს ო−თხი ო−კე−ა−ნე,
პო−ლუ−სი აქვს მხო−ლოდ ო−რი,
ექვ−სი კონ−ტი−ნენ−ტი აქვს და
შუ−ა−ში ყოფს ეკვატო−რი.

ინდოეთის, ჩრდი−ლო−ე−თის,
ატ−ლან−ტი−ის ა−რის წყა−ლი,
მათ შო−რის კი დიდ−ზე დი−დი,
ო−კე−ა−ნე ა−რის წყნარი.

ეხლა ხმე−ლეთს მი−ვუბ−რუნ−დეთ,
მო−ვამ−ზა−დოთ, გავჭ−რათ ლენ−ტი,
ყვე−ლა ერ−თი ჩა−მოვთ−ვა−ლოთ
ჩვენ ექვ−სივე კონ−ტი−ნენ−ტი.

ა−მე−რი−კა ჩრდი−ლო−ე−თის
ან−ტარქ−ტი−და, ავსტ−რა−ლი−ა,
ა−ქეთ სამხ−რეთ ა−მე−რი−კა
აფ−რი−კა და ევრაზია.

საკვირველი ბევ−რი ვნა−ხე,
თვა−ლი სად არ გა−მექ−ცე−ვა
ამ მრგვა−ლი დე−და−მი−წი−დან
წყა−ლი რა−ტომ არ იქ−ცე−ვა?