ვაშლის ქურდები
სა−ღა−მოს სოფ−ლის ბო−ლო−ზე
ერ−თად მოვგ−როვ−დით ბავშ−ვე−ბი,
რომ მოგ−ვე−პა−რა საჭ−მე−ლად
ჩუ−მად მე−ზობ−ლის ვაშლები.
დილით პატ−რო−ნი ცხა−რობ−და
და−მა−ჭე−რი−ნა ერ−თი−ცო,
მათ არ ი−ცი−ან ყო−ველთ−ვის
ვაშ−ლის ქურდს ქუ−დი ეწვისო.
ამ ამ−ბავს რო−ცა იკვ−ლევდ−ნენ
ეჭ−ვი ჰქო−ნი−ათ ყვე−ლა−ზე,
ქუ−დის დაწ−ვა რომ ახ−სე−ნეს
ხე−ლი ვი−ტა−ცე კეფაზე.
მას მე−რე დარ−ცხვე−ნი−ლი ვარ,
არ მინ−და ვაშ−ლი კე−ხუ−რა,
სა−სა−ცი−ლო−ა, რომ ქუ−დი
თავ−ზე სუ−ლაც არ მე−ხუ−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიკეთეზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიკეთეზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიკეთეზე
 |
მივიწყებული ფისოელიზბარ გაბუნია |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
მელაკუდა სასამართლოზეელიზბარ გაბუნია |
 |
ყოვლად-წმიდის ქებაბესიკი |
|
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
