ბელი და სანდლები
ჩი−ტიც უს−მენს ბუ−დი−დან,
ი−სე კარ−გი ზღა−პა−რი,
ა−მო−ი−ღო გუ−დი−დან.
**********
სი−ხა−რულ−სა ვერ მა−ლავს,
ხტის ბაჯ−ბა−ჯა და−თუ−ჩა,
და−ბა−დე−ბის დღი−სათ−ვის,
კუმ სანდ−ლე−ბი ა−ჩუ−ქა.
კა−ნა−ფის−გან მოწ−ნუ−ლი,
პა−წა−წი−ნა სან−და−ლი,
მგო−ნი ვე−ღარ მო−ერ−გოს,
უც−ქერს გუ−ლის კან−კა−ლით.
ფე−ხი არ ჩა−ე−ტი−ა,
რო−გორ ა−ღარ ე−ცა−და,
უ−ცებ ქვე−ბის სა−ხე−ხით,
მე−ლა გა−მო−ე−ცხა−და.
ბე−ლი უს−მენს მე−ლი−ას,
აც−რემ−ლე−ბულ თვა−ლე−ბით,-
„თუ გინ−და, რომ მო−გერ−გოს,
მო−ი−ხე−ხე ბრ−ჭყა−ლე−ბი!“
დათვს ჭკუ−ა−ში და−უჯ−და,
მე−ლას ყუ−რი ა−თხო−ვა,
მი−სი თა−თუ−ნი−ე−ბი,
სულ უბრ−ჭყა−ლოდ დას−ტო−ვა.
და−თუ−ჩე−ლას ბრ−ჭყა−ლე−ბი,
ძირ−ზედ და−უ−ხე−ხი−ა,
ფე−ხი მა−ინც არ ჩას−დის,-
ცმუ−კავს შა−რახ−ვე−ტი−ა.
მო−სე−ი−რე მე−ლი−კო,
ა−ტყუ−ებ−და თა−ვი−დან,
ბე−ლი რომ ა−ბუ−ზღუნ−და,
გა−ი−ძურ−წა, წა−ვი−და.
პა−წა−წი−ნა და−თუ−ჩას,
და−ე−ფუთ−ქა თა−თე−ბი,
ა−მო−უშ−ვა ღრი−ა−ლი,
მო−ის−რო−ლა სანდ−ლე−ბი.
გამ−წარ−და და გა−ხელ−და,
ყვი−რის:- მიშ−ვე−ლე დე−დი,-
მე−ლას რომ და−უ−ჯე−რა,
სულ ი−წყევ−ლა თავ ბე−დი.
რა−ზედ სტი−რი გე−ნაც−ვა,
ბუთ−ქუ−ნავ და ფა−ქი−ზო?
ცრუ−პენ−ტე−ლა მე−ლი−ამ,
ა−ბა მი−თხარ რა გი−ყო?.
დაყ−რილ სანდ−ლებს შე−ხე−და,
ა−ბურ−დღუნ−და ბე−ბი−ა,
აჰ, ა−ხა−ლი სანდ−ლე−ბი,
ფეხ−ზე ვერ მოგრ−გე−ბი−ა?
გუ−ლი არ გა−ი−ტე−ხო
ბელს რად უნ−და სან−და−ლი?
ბელს უხ−დე−ბა ტყე ღრე−ში,
ფეხ−შიშ−ვე−ლა დან−და−ლი.
მო−უწ−მინ−და ცრემ−ლე−ბი,
და−ამშ−ვი−და პა−ტა−რა,
თაფ−ლის ფი−ჭა მის−ცა და
იმ დღეს ზურ−გით ა−ტა−რა.
თა−თიც მა−ლე მო−ურ−ჩა,
თუმ−ცა ბევ−რი იწ−ვა−ლა,
აწ ვერ−ვინ მო−ა−ტყუ−ებს
ბელ−მაც ჭკუ−ა ის−წავ−ლა.
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ფაქტია, რომ ის, რაც ჩვენ შემთხვევით შემოგვესმება, ბევრად უფრო ძლიერად მოქმედებს ჩვენზე, ვიდრე ის, რასაც პირდაპირ გვეუბნებიან. ნება მიეცით თქვენს შვილს „გაიგონოს“ როგორ აქებთ ბებიასთან, მამასთან ან თუნდაც სათამაშო დათუნიასთან.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ბაქია მამლაყინწამანანა ტონია |
|
მელას ფუჭი ოცნებამანანა ტონია |
|
უცნაური სიზმარიმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ემიგრანტი სპილოსოფო გასიტაშვილი |
 |
შავლეგოხალხური |
 |
პატარა ქირურგინესტან კუპრავა |
 |
მოხუცის დარიგებაიოსებ გრიშაშვილი |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
არწივივაჟა–ფშაველა |
 |
ნანაილია ჭავჭავაძე |
|
ბუნების გლოვავაჟა–ფშაველა |
 |
მანანას წერილინოდარ დუმბაძე |
|
ლექსი ვეფხვისა და მოყმისახალხური |
