ტყუილები

თურ−მე ტყე−ში ბე−ბერ მუ−ხას,
მო−ტე−ხი−ა ერ−თი ტო−ტი,
ხის წვე−რო−დან ჩა−მო−ვარ−და,
სა−ცო−და−ვი ბე−ჰე−მო−ტი.

თევ−ზი წყლი−დან ა−მომხ−ტა−რა,
კა−ტას გულ−ზე ეტ−მას−ნე−ბა,
კა−ტაც ლო−კავს ე−ფე−რე−ბა
და იმ თევზ−სა ეპ−რან−ჭე−ბა.

უიიი,ამას რა−სა ვხე−დავ?
გე−მი ცა−ში დაფ−რი−ა−ლებს,
ელ−მა−ვა−ლი ვა−გო−ნე−ბით,
ზღვა−ში მარ−დად დაგ−რი−ა−ლებს.

კა−ტა, თაგ−ვი, ცხვა−რი, მგე−ლი
მა−მა−ლი და მე−ლი−ა,
ერ−თად სხე−დან გრძელ სუფ−რას−თან,
ჭკუ−ა გა−მო−ე−ლი−ათ?

ეგ კი რა−ა უფ−რო მე−ტიც,
უნ−და გი−თხრათ ტყუ−ი−ლი,
ჭი−ანჭ−ვე−ლას ფუტ−კა−რი−ვით,
და−უ−წყი−ა ბზუ−ი−ლი.

ქო−რი კარ−ში კა−კა−ნებს და
თვის−თან უხ−მობს წი−წი−ლებს,
მათ კი კრუ−ხის შე−ე−შინ−დათ,
ი−წივ−ლეს და ი−წივ−ლეს.

სპი−ლომ ზღვა−ში შე−ა−ბო−ტა,
ძებ−ნით წელ−ში მო−ი−ხა−რა,
მოხს−ნა თა−ვი მო−ლუს−კას და
მარ−გა−ლი−ტი მო−ი−პა−რა.

არ მინახავს,წვიმის ნაცვ−ლად,
ვარსკვ−ლა−ვე−ბი ცვი−ო−დეს,
გუ−თა−ნი კი აღ−მართს ხნავ−დეს,
წყა−რო აღ−მა დი−ო−დეს.

შებრუნ−და ის დღე და ღა−მე
ბნელს ა−ნა−თებს მზე,
დღეს - მთვა−რე.

და−ი−ჯე−რეთ ყვე−ლა−ფე−რი,
მე რაც ეხ−ლა გი−ამ−ბეთ?
ვი−სა−ცა გსურთ, და−ი−ჯე−რეთ,
დე მოგგ−ვა−როთ სი−ა−მე!