დედამიწა
სამ−ყა−რო−ში ა−სე−ა,
დე−და−მი−წა იბ−რუ−ნებს,
ბუ−ნე−ბას თუ მო−ვუვ−ლით-
მა−შინ ჩვენ−ზეც იზ−რუ−ნებს:
ტყე ი−სევ იშ−რი−ა−ლებს,-
სუფ−თა ჰა−ერს გვა−სუნთ−ქებს,
მი−წა აყ−ვა−ვილ−დე−ბა,-
თა−ვის ნა−ყოფს გვა−ჩუ−ქებს.
მდელო-ყვავილს მოგ−ვართ−მევს,
ყა−ნა თავ−თავს მო−ის−ხამს.
წყა−რო,- წყურ−ვილს მოგ−ვიკ−ლავს,
მზე, -ა−ხალ დღეს მო−იყ−ვანს.
დე−და−მი−წა უ−კან−ვე
ჩვენს სი−კე−თეს გვიბ−რუ−ნებს.
მო−ვე−ფე−როთ ბუ−ნე−ბას,-
ის კი ჩვენ−ზე იზ−რუ−ნებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
კურდღლის ბაჭიალუარა ჭანტურია |
 |
გოზინაყივასილ გულეური |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
|
ბალახილუარა ჭანტურია |
 |
ვაშლის ქურდებიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ენძელებიმანანა კაკაჩია |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
მელიების ქორწილინინო მზესელი |
 |
კომბლე და მგელიელიზბარ გაბუნია |
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
