დედამიწა
სამ−ყა−რო−ში ა−სე−ა,
დე−და−მი−წა იბ−რუ−ნებს,
ბუ−ნე−ბას თუ მო−ვუვ−ლით-
მა−შინ ჩვენ−ზეც იზ−რუ−ნებს:
ტყე ი−სევ იშ−რი−ა−ლებს,-
სუფ−თა ჰა−ერს გვა−სუნთ−ქებს,
მი−წა აყ−ვა−ვილ−დე−ბა,-
თა−ვის ნა−ყოფს გვა−ჩუ−ქებს.
მდელო-ყვავილს მოგ−ვართ−მევს,
ყა−ნა თავ−თავს მო−ის−ხამს.
წყა−რო,- წყურ−ვილს მოგ−ვიკ−ლავს,
მზე, -ა−ხალ დღეს მო−იყ−ვანს.
დე−და−მი−წა უ−კან−ვე
ჩვენს სი−კე−თეს გვიბ−რუ−ნებს.
მო−ვე−ფე−როთ ბუ−ნე−ბას,-
ის კი ჩვენ−ზე იზ−რუ−ნებს!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
მამლაყინწალუარა ჭანტურია |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
მუმლი მუხასაოხალხური |
 |
ყაყაჩოსა სიწითლითაანა კალანდაძე |
 |
დილა მშვიდობისამაყვალა მრევლიშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
წრუწუნანინია კაპანაძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
Მეგობრობის ქარტიანინია კაპანაძე |
|
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
|
მე ლამაზი მეგობარი მყავდაანა კალანდაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე, ლექსები ზრდილობაზე და ლექსები სიკეთეზე
 |
მთხოვარიშიო მღვიმელი |
 |
აკაკის საიუბილეოდვაჟა–ფშაველა |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
|
„ადიდასისგან“ იმედგაცრუებამანანა ტონია |
