kids.ge logo

გაზაფხული

ფავორიტებში დამატება

გა−ზა−ფხულ−და, ბუჩ−ქის ძი−რას,
თავს ი−წო−ნებს ნა−ზი ი−ა;
ჩვენს სალ−ხე−ნად კო−კობ ვარდ−საც
ეშ−ხით გუ−ლი გაუღი−ა.

ხა−ვერ−დი−ვით მწვა−ნე ბა−ლახს
ა−ბი−ბი−ნებს სი−ო ნა−ზად,
თით−ქოს უნ−და და−ე−ფი−ნოს
იმ ყვა−ვი−ლებს ფი−ანდაზად.

მა−ღალ მთი−დან წმინ−და წყა−რო
მოცქრი−ალებს ჩუხ−ჩუ−ხი−თა,
თით−ქოს ნა−ნას ე−უბ−ნე−ბა
ძუ−ძუმ−წოვ−რებს ტკბი−ლი ხმი−თა.

ხის ტო−ტებ−ზედ ჩი−ტუ−ნე−ბი
ფრთხი−ალობენ, სრი−ალობენ;
ი−შე−ნე−ბენ მაღ−ლა ბუ−დეს,
დაჰხარი−ან და გა−ლო−ბენ.

და მხლობ−ლად იქ−ვე თა−ვი
მოუყრი−ათ ყმაწ−ვი−ლებ−სა,
იმღერი−ან და თან ჰკრე−ფენ
სხვა−დასხ−ვა−ფერს ყვა−ვი−ლებსა.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

ილიას მოკვლის გამოI ნუ მიწამლავთ მოხუცს გრძნობას და ნუ ამბობთ, რაც არ მჯერა!.. ნუთუ მართლა დღეს გადაწყდა საქართველოს ბედისწ...ჩემი სიმღერატიალმა წუთისოფელმა ნაღველი დამალევია; არც მომკლა, არც დამარჩინა, არც სული დამალევია. გაჩენის დღესა ვიწყევ...ღამურაერთმა უგნურმა თაგუნამ იუკადრისა თაგვობა, დასწყევლა თვისი გაჩენა, ბუნების იწყო მან გმობა: “იმ უსამართლო ბუ...მინდა რამ ვთქვამინდა რამ ვთქვა, მაგრამ რა ვთქვა, უსამართლოდ ალაგმულმა? ჩემი გრძნობა უნდა უხმოდ შიგ ჩაიკლას წყლულმა გულმა...ხალხურიმინდვრად ეგდო თეთრი ქვა, დავკარ ხელი, თან ამყვა... ქალო, შენი სიყვარული, სადაც წაველ, თან წამყვა. ქვა უბე...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026