ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
|
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გიყვარდეს წიგნიალეკო შენგელია |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დედამიწამზია გოგნიაშვილი |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
