ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
|
მინდა ყველამ გაიღვიძოსლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
წიწილალელა ცუცქირიძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
წვიმა-ბალერინანუნუ ჯანელიძე |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
პირველი გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
გაზაფხულია მონატრებალუარა ჭანტურია |
|
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
