ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
