ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
მუხლუხონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
