ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაფრინავენ ჩიტუნებინესტან კუპრავა |
 |
ზაფხულიმარიამ წიკლაური |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
|
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
 |
ვერაფერი გამიგია...მურმან ლებანიძე |
|
გაზაფხულს ია ამოდისვაჟა–ფშაველა |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
