ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
|
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ღრუბლებილელა ცუცქირიძე |
 |
ფანტელო, ფრიალ-ფრიალა!ნესტან კუპრავა |
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ირემილუარა ჭანტურია |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
ამირანივაჟა–ფშაველა |
 |
მიყვარს თვალები მიბნედილებინიკოლოზ ბარათაშვილი |
