ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზის დედოფალანინო სტურუა |
 |
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ფერებმა ფესტივალი გამართესნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ფერებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ალვები თოვლშიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
|
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
ხმა იდუმალინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
შემოდგომის ბარაქამანანა ტონია |
