ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დამნაშავეა ქარიელიზბარ გაბუნია |
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩიტი ღაბუალუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
საქართველომარიამ წიკლაური |
|
წვიმანესტან კუპრავა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
 |
ღამე მთაშივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
 |
ჯადოსნური მაგიდაგივი ჭიჭინაძე |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
