ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მხიარული წვიმახათუნა გულიაშვილი |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიშიო მღვიმელი |
|
ობოლივაჟა–ფშაველა |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
