ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
 |
სალამურაცირა ტურაშვილი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ობოლივაჟა–ფშაველა |
|
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
