ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
გაზაფხულივაჟა–ფშაველა |
|
მზემ მოიკრიბა ძალ-ღონემანანა ტონია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
სოკოებილელა ცუცქირიძე |
 |
შავი თუთანუნუ ჯანელიძე |
|
სოკოებინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
