ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
 |
*** (ცისარტყელის ფერებია)ანა ნოდარიძე |
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
|
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ობოლიაკაკი წერეთელი |
