ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
 |
სამყურალელა ცუცქირიძე |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
მყინვარწვერინინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომაშიო მღვიმელი |
 |
მწოლარეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
|
ზამთარიშიო მღვიმელი |
