ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მთვარელუარა ჭანტურია |
|
რულუარა ჭანტურია |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ქრისტესთვალება ცა მიყვარსელიზბარ გაბუნია |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
ზამთარი მოსულა ყველასთან!ნესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომალადო ასათიანი |
 |
თორნიკე ერისთავიაკაკი წერეთელი |
 |
იქ პოეზიის ფრიალებს დროშაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
