ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
 |
გამოფარფატდა პეპელაგივი ჭიჭინაძე |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
|
ხე და ზამთარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
|
ჩვენი დედამიწანესტან კუპრავა |
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
კავშირი გულთა შორისგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხარაბუზა და ფუტკარიაკაკი წერეთელი |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
