ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ელვაელენე სალარიძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
|
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დარისა და ავდრისამარიამ წიკლაური |
 |
*** (ცა რა ფერია? - ცისფერი)ანა ნოდარიძე |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
წვიმანესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ზამთარიშიო მღვიმელი |
 |
დაბნელდა სული, გარშემოც ბნელაილია ჭავჭავაძე |
