ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
 |
სხივი და წყაროლუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
|
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ბატკანილელა ცუცქირიძე |
 |
ჩიტუნამ იას უმღერანესტან კუპრავა |
 |
ტყის ნობათიგივი ჩიღვინაძე |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ნინოს შიშიელენე სალარიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
გაზაფხულიიოსებ გრიშაშვილი |
|
წამყე ბეთანიისაკენ!გალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მწყემსი ქალივაჟა–ფშაველა |
