ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
|
უგულო ქარილუარა ჭანტურია |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
 |
ვაჟაო, დილის მზის სხივო,ანა კალანდაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
 |
ციდან ღრუბელი გამოიპარანესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
|
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ბოღჩებით და ყავარჯნებით...მურმან ლებანიძე |
