ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გვირილებილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
|
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
ტყეინგა ქორდელი |
|
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
 |
შემოდგომის ხალიჩებსცირა ტურაშვილი |
 |
თუშეთინინია კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ყვარლის მთებსილია ჭავჭავაძე |
|
მოლოდინივაჟა–ფშაველა |
 |
გაზაფხულიგრიგოლ აბაშიძე |
|
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
