ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
 |
შირაქის ველზე მივდივარხალხური |
 |
სამდურავინოდარ დუმბაძე |
|
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ჭრიჭინების ოინიმაია წიგნაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მე მსურსფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ზამთარინესტან კუპრავა |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
 |
გამოცანანინო სტურუა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულის მაყრებიაკაკი წერეთელი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
ისევ მესხის გამოხედვაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ტყის ზღაპარიიოსებ გრიშაშვილი |
 |
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
