ნაკადული
ეს პა−ტა−რა ნა−კა−დუ−ლი
მთი−დან ჩა−მო−წანწ−კარ−და,
ხა−ლი−სით და სიყ−ვა−რუ−ლით
სო−ფელს მოსვ−ლა ახარა.
ნა−კა−დუ−ლის შე−სახ−ვედ−რად
ყვე−ლა ფეხ−ზე დამდ−გა−რა,
გა−ზა−ფხუ−ლის სით−ბო−თი კი
ველ-მინდორი გამთ−ბა−რა.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულივასილ გულეური |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
გაზაფხულიცირა ტურაშვილი |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
ტიტებინანა გასვიანი |
 |
რეინჯერი თომალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ბუნებაზე
 |
მწვერვალები ახალ მთებისგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მალე ფერგადაშლილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
რას გაუგებ ბუნებასდიანა ღვალაძე |
