ენძელა
თოვ−ლის ქვეშ ლა−მაზ ენ−ძე−ლებს სძი−ნავთ,
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ზამ−თა−რი−ა და ჯერ კი−დევ ჰყი−ნავს.
დღე რომ დათ−ბე−ბა, იგრძ−ნობს ი−სე−დაც,
ლურ−ჯი თვა−ლე−ბით გა−მო−ი−ხე−დავს.
უ−ბეს მზის სხი−ვის შუ−ქით გა−ივ−სებს
და სოფ−ლად ყვე−ლას გაგ−ვა−ხა−ლი−სებს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
გაზაფხულიილია ჭავჭავაძე |
 |
ბალიზაქარია შერაზადაშვილი |
 |
*** (საწნახელში ნიკა დგას)ელენე სალარიძე |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
ნაყინინანა გასვიანი |
|
მაისინანა გასვიანი |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
სხივი და კესანეგივი ჩიღვინაძე |
 |
გაზაფხულის მზეცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ყვავილებზე, მცენარეებზე და ლექსები გაზაფხულზე
 |
შოშიაშიო მღვიმელი |
 |
რამ გაგზარდა?ცირა ქიტიაშვილი |
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
გაზაფხულის პირიიროდიონ ევდოშვილი |
