ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
მზე - დედაა ჩემიხალხური |
|
დილის ნიავილუარა ჭანტურია |
|
ტყე-ველილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გვირილები კეკლუცობენნინო სტურუა |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ყვავილები დედასგიორგი კაჭახიძე |
 |
ზღვაო, აღელდი, აღელდი!აკაკი წერეთელი |
 |
მშვენიერას ქართველასალექსანდრე ორბელიანი |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
