ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
არასოდეს გამიგიაქეთევან მიქაძე |
 |
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
 |
ზაფხულის წვიმაინგა ქორდელი |
 |
შემოდგომის ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ლოკოკინას სიმღერამზია მექერიშვილი |
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
 |
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ქ - არიშხალალელა გაბური |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
|
ტყის ზღაპარიხალხური |
 |
მითხარ, ქარო!ელიზბარ გაბუნია |
 |
გიოს ცხენებიმანანა ქურდაძე |
