ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მოხერხებული ანდრიაელენე სალარიძე |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
ბალახილუარა ჭანტურია |
 |
ჩვენი ბაღიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზესაც სცხელანინო სტურუა |
 |
ჩემი ველოსიპედინუნუ ჯანელიძე |
 |
ც - ოცია კლდისლელა გაბური |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
საიდუმლო ბარათიაკაკი წერეთელი |
 |
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
 |
აჰა, მაცდური აქაც შემომყვა...ანა კალანდაძე |
 |
რთველირაფიელ ერისთავი |
 |
მუხის ხეო ნამეხარონუნუ კერესელიძე |
