ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
პეპელაინგა ქორდელი |
 |
დილალუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
 |
ჰაერი ცივ-ნამიანიბესიკი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შველი - მზეთუნახავიიოსებ ციცქიშვილი |
 |
ვარსკვლავებსაც უხარიათნესტან კუპრავა |
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
საფრთხობელანუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზე, მთვარე და ღრუბელივასილ გულეური |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
*** (თუ გინდა, რომ პატივს გცემდეს)ხათუნა გულიაშვილი |
 |
მზე შინახალხური |
 |
ხევზედ მიდიან ნისლებივაჟა–ფშაველა |
