ნამი
რო−დის ჩნდე−ბა, ი−ცით, ნა−მი?
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
მხო−ლოდ ღა−მით, შუაღა−მით.
გა−ა−ხა−რებს ვარდს და სო−სანს,
მე−რე ე−ლის მზის ა−მოსვ−ლას.
მზეს შე−ხე−დავს ერ−თი წა−მით
და მა−შინ−ვე ქრე−ბა ნა−მი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმის შემდეგლუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
ლექსი სპილოზეგივი ჭიჭინაძე |
|
ჩანჩქერილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ნერგიედუარდ უგულავა |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
Პატარა დედამიწელინინია კაპანაძე |
 |
ვაზი გვიხმობსნესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
წვიმანატალია ნადირაშვილი |
|
შვლის ნუკრის ჩივილილუარა ჭანტურია |
 |
მამუკანოდარ დუმბაძე |
|
ყვავილების სილამაზელუარა ჭანტურია |
