ღამე
რო−ცა ყა−ყა−ნი ქვე−ყა−ნი−სა სრუ−ლად მის−წყდე−ბა
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
|
დაუკარ, ჩემო ჩონგუროხალხური |
|
მზეო, ამოდი, ამოდი!ხალხური |
 |
მზე მიცქერის ფანჯრიდანმანანა ტონია |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფიფქის სიმღერანანა გასვიანი |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
 |
ლილი და მზენუნუ ჯანელიძე |
 |
ირმები მთიდან ბარში ჩადიანნესტან კუპრავა |
 |
დინოზავრიცირა ტურაშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
