ღამე
რო−ცა ყა−ყა−ნი ქვე−ყა−ნი−სა სრუ−ლად მის−წყდე−ბა
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
და ა−ღარ ის−მის ბო−რო−ტე−ბის ხმა მო−სა−წყე−ნი,
როს მძი−ნარ სო−ფელს კა−მა−რა ცის ზედ გარ−დეშ−ლე−ბა, —
სამხ−რე−თის ღა−მევ! მა−შინ მიყ−ვარს ყუ−რე−ბა შე−ნი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
|
პეპელალუარა ჭანტურია |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
 |
პატარა ქალის ნატვრახალხური |
|
ვაზილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვარდმა თქვანანა სამხარაძე |
 |
მზეონინია კაპანაძე |
|
მზეონინია კაპანაძე |
|
საქართველოს მთებშინანა სამხარაძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
შემოდგომა ჰქვიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
წვიმაციცო ხოცუაშვილი |
 |
იმ ვარდისფერ ატმებს მოვიგონებ კვლავგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ღრუბლები და მთვარედუტუ მეგრელი |
|
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
