kids.ge logo

ენძელები

ფავორიტებში დამატება

თუმც ჯერ ცი−ვა, მი−წას თოვ−ლი
კვლავ თეთრ საბ−ნად ა−ფა−რი−ა,
ეგ თა−მა−მი ენ−ძე−ლე−ბი
თე−ბერ−ვალ−მა გა−და−რი−ა.
ნა−კა−დუ−ლიც ჩას−ჩურ−ჩუ−ლებთ:
- ეგ ზამ−თა−რიც და−ვა−ბე−რეთ,
მო−დით ჩქა−რა, ენ−ძე−ლე−ბო,
გა−ზა−ფხუ−ლიც მო−ვა მე−რე.
თეთ−რი კა−ბა და ლე−ჩა−ქი,
მათ კოპ−წი−ად შე−ის−წო−რეს,
მე−რე მკვირ−ცხლად, ჟრი−ა−მუ−ლით,
შე−ე−სივ−ნენ ღობე-ყორეს.
ზამ−თარს გუ−ლი შე−უ−წუხ−და,
- გა−ზა−ფხუ−ლი დამდ−გა−რა−ო,
თე−ბერ−ვალ−მაც მო−ახ−სე−ნა:
- ხე−ში წყა−ლი ჩამდ−გა−რა−ო.
მობრ−ძან−დე−ბა გა−ზა−ფხუ−ლი,
თუმც, ა−სა−კით ნორ−ჩი−ა−ო,
გზა და−ვუთ−მოთ და კა−რე−ბი,
და−ვახ−ვედ−როთ მას ღი−ა−ო.

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

კუდრაჭა ნინო დაიკონას გაკვეთილს დინჯად უხსნის ხათუნა, ნინო სულაც არ უსმენს, სხვა ფიქრებში გართულა. “ბაღში ბალი დამწიფდ...თავნება დაიკომე მყავს ორი დაიკო, ერთი ჩემზე პატარა, თუმცა დიპლომატია, მის ჭკუაზე მატარა. კართან კოცნით მაცილებს, სკოლა...ყურძნის მკვახე მტევნებიდაუძახა დედიკომ თინიკოს და ლევანს, ნაღვლიანად დაჰყურებდა ყურძნის მკვახე მტევანს. -დედი, შენს თავს ვფიცავა...სურათიგარეთ ქარი საცოდავად აჭრიალებს ხეთა ტოტებს, სადღაც შორს კი, ფუღუროში, საცოდავად ჭოთი გოდებს. ქარი დაძრწის...* * *ჩემი წკმუტუნა ბათურა, კუდთეთრა, ტანად მუქია, ჯერ პატარაა, სულელი, აფრთხობს თვით მთვარის შუქია....
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026