kids.ge logo

სალამური

ფავორიტებში დამატება
გა−მი−გო−ნი−ა, ვი−თომც ლერ−წა−მი
ობ−ლის საფ−ლავ−ზე ა−მო−სუ−ლი−ყოს
და თა−ვის ქნე−ვით, და−მუქ−რე−ბუ−ლი,
მაღ−ლა ზე−ცის−კენ ის წა−სუ−ლი−ყოს,
რომ მი−ე−ტა−ნოს იქ ჩვე−ნის ქვეყ−ნის
მწა−რე ამ−ბა−ვი და სა−ჩი−ვა−რი,
მაგ−რამ ი−მავ დროს ეშ−მა−კის სუ−ლი
დას−ტა−კე−ბო−დეს გრი−გა−ლი ქა−რი,
გა−და−ე−ღუ−ნოს, გად−მო−ე−ღუ−ნოს
და მო−ე−თხა−როს სულ ძი−რი−ა−ნა;
მე−რე ე−ნა−ხოს მ−წყემსს წაქ−ცე−უ−ლი,
ხელ−ში ა−ე−ღოს პა−ტარ და−ნა
და გა−მო−ეჭ−რას მას სა−ლა−მუ−რი,
რომ მო−წყე−ნის დროს სუ−ლი ჩაჰ−ბე−როს,
და მთა და ბა−რის და−სატკ−ბო−ბე−ლად
ა−აკვ−ნე−სო−სო და ა−ა−ტი−როს.
ეს უნ−და ი−ყოს ის მაც−დუ−რი ხმა,
პირ−ველ მ−წყემ−სის−გან მო−გო−ნე−ბუ−ლი;
აქ ის−მის ცის და ქვეყ−ნის ამ−ბა−ვი
ერ−თად შეთხზული… შე−ზა−ვე−ბუ−ლი!

ავტორის შესახებ

ამავე ავტორის სხვა ლექსები

მინდა რამ ვთქვამინდა რამ ვთქვა, მაგრამ რა ვთქვა, უსამართლოდ ალაგმულმა? ჩემი გრძნობა უნდა უხმოდ შიგ ჩაიკლას წყლულმა გულმა...თქვენი ჭირიმეამ დღეს ველოდი, მოვესწარ!… ვიცინი, აღარ ვტირი მე. ახალგაზრდებო, აწ კი თქვენ გამოდით, თქვენი ჭირიმე!… ბევრ...თვალს მიხვევენ...თვალს მიხვევენ, ენას მგლეჯენ, და მაგდებენ საკირეში! ურცხვად შვიდ-შვიდ პარასკევსა მითვლიან მე ერთ კვირეში!...მუხამბაზინახევარი ცხოვრების გზა გავლიე, სიტკბოზედა მწარე მეტი დავლიე. არ მშორდება მწუხარება და ჭირი, მაგრამ მაინც ...თხაერთი თხა ჰყავდა ბებიას, ნიშა-ნიკორა, ნაცარა თავს ევლებოდა, უვლიდა, უყვარდა წვერებ-ცანცარა. ატროკდა ერთხელ...
ყველა უფლება დაცულია.
kids.ge © 2011 - 2026