დილა
შეჰ−პარ−ვი−ა შუქთა-სხივი
სის−ხამ დი−ლა თენ−დე−ბა,
მზე ოქ−როს ფარ−ჩას გვიქ−სოვს
და ქვე−ყა−ნაც ბრწყინდება.
მოწყენილი სი−ახ−ლო−ვეს
თითქ−მის ა−ღა−რა−ვინ სჩანს,
მზე წვი−მას რომ გვიგ−ზავ−ნის
ნე−ტავ პირს ხომ არ ი−ბანს.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხეებილუარა ჭანტურია |
|
ნუშის ხელუარა ჭანტურია |
 |
დათუნიახათუნა გულიაშვილი |
|
საახალწლოხათუნა გულიაშვილი |
|
ქარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ექსპერტინინია კაპანაძე |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
 |
წვიმა უღრან ტყეშიგივი ჩიღვინაძე |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
დედამიწაანი კაპანაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ვაი დედასა!ნოდარ დუმბაძე |
 |
სალამურიაკაკი წერეთელი |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
უცნაური კითხვაგივი ჭიჭინაძე |
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
