მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
მზესთან ერთადმორის ფოცხიშვილი |
 |
საქართველო მომიქარგეცირა ქიტიაშვილი |
 |
ჩემს გალაკტიონს მე ვკითხე ერთხელმურმან ლებანიძე |
 |
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
|
პატარა ნინუცალუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
წვიმაფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
ეს რა ლამაზი გზებია!ნესტან კუპრავა |
|
ჩემი სოფელიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
შავი ზღვალელა ცუცქირიძე |
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
ნინომ შიშიელენე სალარიძე |
|
მოდის ჭალების სული მცურავიგალაკტიონ ტაბიძე |
