მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ხე, ფოთოლი და შემოდგომალუარა ჭანტურია |
|
მარტო სიო ეფერებალუარა ჭანტურია |
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
|
სიხარული გამეფდალუარა ჭანტურია |
 |
ალბათ ხარობდა დედაი!გოდერძი ჩოხელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
თახვების კაშხალინუნუ ჯანელიძე |
 |
ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
 |
კაკლის ბერტყვანესტან კუპრავა |
|
ყაყაჩონესტან კუპრავა |
|
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
სულო ბოროტო, ვინ მოგიხმო ჩემად წინამძღვრადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
აბასთუმანილადო ასათიანი |
 |
რამ შემქმნა ადამიანადვაჟა–ფშაველა |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
