მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გაზაფხულიმაია წიგნაძე |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ნანანოდარ დუმბაძე |
 |
ქარილუარა ჭანტურია |
 |
ნამიგივი ჭიჭინაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ცივი გაზაფხულიქეთევან კვიტატიანი |
 |
არ მოწყვიტო იაცირა ტურაშვილი |
 |
პანტა-პუნტებინუნუ ჯანელიძე |
 |
სურათიმანანა კაკაჩია |
 |
ჩემი სოფელინესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ბრძენი პაპას სიტყვებიმზია გოგნიაშვილი |
 |
გაზაფხულიაკაკი წერეთელი |
|
მთას ვიყავვაჟა–ფშაველა |
