მზე და მთვარე წაეკიდნენ
მზე და მთვა−რე წა−ე−კიდ−ნენ,
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ა−რა მე და ა−რა მე−ო,
მზე ჰფი−ცავს,- დღე გა−ვა−ნა−თე,
მთვა−რე ტირის,-მე ღამე−ო.
ნე−ტავ რო−მელს და−ვუ−ჯე−რო,
და ვირწ−მუ−ნო რომ−ლის ფი−ცი?
მზე თუ მთვა−რე გა−ვა−მართ−ლო,
მო−მეხ−მა−რეთ,- ა−ღარ ვი−ცი!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
ფოთლებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
თახვილუარა ჭანტურია |
 |
ზაფხულის სურათიმაია წიგნაძე |
|
ფოთოლილუარა ჭანტურია |
|
ნამდვილი მეგობარილუარა ჭანტურია |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
 |
აჭიკჭიკდა ჩიტუნიანესტან კუპრავა |
 |
ბეღურებიცირა ტურაშვილი |
|
იქცა ლამაზ თაიგულადნესტან კუპრავა |
|
შემოდგომის მიწურული და ზამთრის პირინესტან კუპრავა |
|
ვარსკვლავებსაც უხარიათნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მზეზე
|
ქუჩაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
 |
მთათ ძილივაჟა–ფშაველა |
|
თვალუწვდენელი, დაუსაბამოგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შემოდგომამურმან ლებანიძე |
