მთას ვიყავ
თვალთ წინ მე−ფი−ნა ქვე−ყა−ნა,
გულ−ზე მეს−ვე−ნა მზე-მთვარე,
ვლა−პა−რა−კობ−დი ღმერთ−თა−ნა.
სა−კე−თილ−დღე−ო ქვეყ−ნი−სა
მედ−ვა სუ−ლად და გუ−ლა−და:
სი−ცო−ცხლე, მისთ−ვის სიკვ−დი−ლი
მქონ−და მე−ო−რე რჯუ−ლა−და.
ეხ−ლა თავ-თავქ−ვე მოვ−დი−ვარ,
ხევ−ში მი−მე−ლის ბნე−ლი−ა,
თან მიმ−დევს ფიქ−რი მწუ−ხა−რე,
გუ−ლის, გო−ნე−ბის მწვე−ლი−ა.
მაღ−ლი−დამ დაბ−ლა ჩა−მოსვ−ლა,
ვაჰ−მე, რა მე−ტად ძნე−ლი−ა!
წამ−ლო−ბას ვე−ღარ გა−მი−წევს
ეხ−ლა ცრემ−ლე−ბი ცხე−ლი−ა,
რად მო−ვალ, თავქ−ვე რად მო−ვალ,
ჩემს თავს რად ვიხ−დი ტი−ა−ლად?
იმ მთას თავს რისთ−ვის ვა−ნე−ბებ,
თუნდ ვიქ−ცე ტანჯ−ვის ფი−ა−ლად?!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ვაჟა–ფშაველას სხვა ლექსები:
ვარსკვლავი |
ობოლი |
ქეიფი |
ხიდო, მოგენდე, ჩამიტყდი |
ამირანი |
დაეხმარე სახელის შერჩევაში
ითამაშეთ სამაგიდო თამაშები, კარტი ან სხვა თამაშები ერთად, რათა გაატაროთ დრო მხიარულად.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
მზე პირს იბანსელიზბარ გაბუნია |
 |
ვერხვებიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შეჰხედეთ ერთი ღრუბელსავაჟა–ფშაველა |
 |
ქეთევან დედოფალიანა კალანდაძე |
 |
ხალხურიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
 |
უფალო, ისევ შეგვინდენანა სამხარაძე |
 |
მთვარეანა ნოდარიძე |
 |
სოფელილუარა ჭანტურია |
|
ფრთაგაშლილი სხივებილუარა ჭანტურია |
 |
მოდის ზამთარიფატმან ბოჭორიშვილი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ბუნებაზე და ლექსები მშვიდობაზე
|
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
გეტერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
