ჩვენი ქვეყნის ბუნება

სა−ქართ−ვე−ლოს ბუ−ნე−ბა
სა−ო−ცა−რი გან−ძი−ა.
მთებ−ზე ჯიხ−ვი ბი−ნად−რობს,
ტყე−ში,- მუ−რა დათ−ვი−ა.
ბა−ლახ−ზე რომ მო−ცო−ცავს,-
ეს ი−რე−მა ხო−ჭო−ა,
მდი−ნა−რეს რომ მოჰყ−ვე−ბა
კალ−მა−ხი და ღორ−ჯო−ა.
მთი−დან თმე−ბად იშ−ლე−ბა
წყა−როს წყა−ლი კამ−კა−მა,
ჩვე−ნე−ბუ−რი არ−წი−ვი
ცა−ში ხა−ზავს კა−მა−რას.
მაგ−რამ მარ−ტო შე−ქე−ბა
არ უშ−ვე−ლის ბუ−ნე−ბას,-
ჩვე−ნი და−უ−დევ−რო−ბით
თუ−კი გა−ნად−გურ−დე−ბა.
წი−თელ წიგნ−ში შეყ−ვა−ნილ
ი−რემ−სა და მუ−რა დათვს
ჯავ−შანს ხომ არ ჩა−ვაც−მევთ
ან დავ−ხუ−რავთ მუ−ზა−რადს?!.