შემოდგომა
(შე−მოკ−ლე−ბით)
უ−ხა−რი−ა შე−მოდ−გო−მა
ყვე−ლას, დიდს თუ პა−ტა−რას,
ი−მი−ტომ, რომ კაკ−ლებს ბერ−ტყენ,
ა−დუ−ღე−ბენ თა−თა−რას.
ი−მი−ტომ, რომ ვე−ნახს კრე−ფენ,
ქვევ−რებს რე−ცხენ ღი−პი−ანს;
ი−მი−ტომ, რომ რაც ხი−ლი−ა,
ყვე−ლა ხი−ლი მწი−ფე−ა!
უ−ხა−რი−ა შე−მოდ−გო−მა
ყვე−ლას ა−სე ძა−ლი−ან,
ი−მი−ტომ, რომ სავ−სე−ა
ბე−ღე−ლი და ნა−ლი−ა.
ი−მი−ტომ, რომ სავ−სე−ა
კა−ლა−თი და გო−დო−რი,
ი−მი−ტომ, რომ ი−რე−ვა
ცა−ში ოქ−როს ფო−თო−ლი...
ავტორის შესახებ
ნახატი ლექსები
ლექსზე „შემოდგომა“ ბავშვების მიერ შექმნილი ნახატები. თუ შენც გაქვს ამ ლექსის თემაზე რაიმე დახატული, გამოგვიგზავნე და გაუზიარე სხვებს.
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები ბუნებაზე
 |
წვიმის სიმღერალუარა ჭანტურია |
 |
გიგის და დათას წერილი ცასნათია ჯანაშია |
 |
ეს მძინარე მთა და ველიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ქრის, ქრის, ქრისგივი ჭიჭინაძე |
 |
ხუთი წლის ვარ...ელენე სალარიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები ბუნებაზე
 |
*** (ყურებს ცქვიტავს ყურცქვიტა)ანა ნოდარიძე |
 |
პრინცესაელიზბარ გაბუნია |
 |
მზე და მთვარე წაეკიდნენმანანა ტონია |
|
პატარა ექიმიელიზბარ გაბუნია |
|
ბავშვობის დღეებიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები შემოდგომაზე, ლექსები გაზაფხულზე, გულუბრყვილო პატარები და ლექსები ბუნებაზე
 |
უნუგეშო ყოფნავაჟა–ფშაველა |
|
მთა და ბარივაჟა–ფშაველა |
|
იერიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
გამოღმით მე ვარ, გაღმა – შენვაჟა–ფშაველა |
 |
ცისა ფერს, ლურჯსა ფერსნიკოლოზ ბარათაშვილი |
