ციცო

წყა−რო−ზე ჩა−გიყ−ვანს და არ და−გა−ლე−ვი−ნებ−სო,
მ−წყურ−ვალს დაგ−ტო−ვებ−სო, ჩაჰყ−ვე−ბი ვინ−ცო,
ცოლ-შვილს გაგყ−რის და ა−გა−რე−ვი−ნებ−სო
შენ−ზე თუ უთქ−ვამთ, პა−ტა−რა ცი−ცოვ!

მე იმ ა−საკ−ში არ ვარ ახ−ლა და
არც იმ ჭკუ−ა−ზე ცოლ-შვილს გა−ვე−ყა−რო!
მაგ−რამ შე−მო−მიჩნ−და სურ−ვი−ლის მახ−რა და
პა−ტა−რა ცი−ცოვ, უნ−და და−მეხ−მა−რო!

ხო−ლო ცი−ცუ−ნი−ა ტო−ლებ−ში დაქ−რის
და შე−ნი მახ−რა ფეხ−ზე ჰკი−დი−ა,
თუმ−ცა სავ−სე მკერ−დი მი−უ−გავს სახ−ნისს
და ეს შე−ახ−სე−ნებს, რომ უკ−ვე დი−დი−ა!

ი−სე ჩა−მო−გივ−ლის მი−წა−გა−სა−ხეთ−ქი,
ვი−თომც ქვე−ყა−ნა−ზე მარ−ტო ის ერ−თი−ა.
რო−გორც ხე−ჭე−ჭუ−რი, ქვა−ზე და−სა−თხლე−ში
ცი−ცო ი−სეთია!

წყა−რო−ზე ჩა−გიყ−ვანს და არ და−გა−ლე−ვი−ნებ−სო,
მ−წყურ−ვალს დაგ−ტო−ვებ−სო, დაჰყ−ვე−ბი ვინ−ცო,
ცოლ-შვილს გაგყ−რის და ა−გა−რე−ვი−ნებ−სო
შენ−ზე თუ უთქ−ვამთ, პა−ტა−რა ცი−ცოვ!