* * *
პა−ტა−რა ვარ?
ა−რა, დი−დი!
გუ−შინ გავხ−დი ექვ−სის,
მა−ლე სკო−ლის კარს შე−ვა−ღებ,
მე−ლის ჩე−მი მერ−ხი.
დე−დი−კოს გულს გა−ვა−ხა−რებ,
გა−ნა ბევ−რი უნ−და?
რომ ვის−წავ−ლო ა−თი−ან−ზე,
ცო−ტაც ი−ყოს თუნ−დაც.
მე−ყო−ლე−ბა მე−გობ−რე−ბი,
ლი−ზი, გვან−ცა, ნუ−ცა,
ყვე−ლა ი−სე მეყ−ვა−რე−ბა,
რო−გორც მათ გულს უნ−და.
მას−წავ−ლე−ბელს ა−რასოდეს
გა−ვაბ−რა−ზებ ვფი−ცავ,
მაგ−რამ ცო−ტას თუ ვი−ცელ−ქებ,
არ გა−მი−წყრეს მინ−და.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სკოლაზე
სამწუხაროდ, სხვა ამავე ზომის ლექსები, რომელიც ამავე კატეგორიებშია, ვერ მოიძებნა | |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სკოლაზე
სამწუხაროდ, სხვა უფრო მცირე ზომის ლექსები ამავეე კატეგორიიდან ვერ მოიძებნა | |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან გულუბრყვილო პატარები, ლექსები მეგობრებზე და მეგობრობაზე და ლექსები სკოლაზე
 |
როს განვიცადე ბედკრულმანბესიკი |
 |
რაც არ იწვის, არ ანათებსაკაკი წერეთელი |
 |
სტუმარ-მასპინძელინოდარ დუმბაძე |
|
რა გული დავაგე შენად სარებლადბესიკი |
 |
გაუგებრობაშოთა ამირანაშვილი |
