ტყე−ში ცხო−ველთ ნა−დი−მი აქვთ,
გა−უშ−ლი−ათ დი−დი სუფ−რა,
ლო−მი თა−მა−დად დამჯ−და−რა,
მო−ად−გი−ლედ ფლი−დი ტუ−რა.
მე−ლა−კუ−და გრძე−ლი კუ−დით,
მტვერს ა−რი−დებს მოჭ−რილ კუნ−ძებს,
-აქ დაბრ−ძან−დით, კე−თილ ი−ყოს!
დასტ−რი−ა−ლებს მო−სულ სტუმ−რებს.
ირ−მის რქებ−ზე სკუ−პა სკუ−პით,
ჩი−ტუ−ნე−ბი დახ−ტი−ან,
გა−ნა ა−სე ქარს გა−მოჰყვ−ნენ,
სტუმ−რად მო−უყ−ვა−ნი−ათ.
ვე−ფხვი და−რა−ჯად დამდ−გა−რა,
მგლე−ბის ხრო−ვას გასც−ქე−რის,
არ გა−ბე−დონ გაბ−რა−ზე−ბა,
უ−წყი−ნა−რი ზღარ−ბე−ბის.
ქურ−ციკს, ჯიხ−ვებს, მამ−ლა−ყინ−წებს,
ა−მა−ყი აქვთ სირ−ბი−ლი,
ბუჩქ−ში კურ−დღე−ლი და ციყ−ვი,
გა−ნაბულა ღი−მი−ლით.
ტყე−ში ცხო−ველთ ნა−დი−მი აქვთ,
ყვე−ლა თა−ნას−წო−რი−ა,
უ−წყი−ნარ−ნი მტა−ცებ−ლებ−თან,
სი−ტყვებს ა−ღარ წო−ნი−ან.