დედოფალს ანაზედ
ა−მა სი−ტყვი−თა მხმო−ბე−ლი,
ა−მა მუხთ−ლი−სა სოფ−ლი−სა
მა−გი−ნე−ბე−ლი, მგმო−ბე−ლი:
მო−ნა ვარ მი−სი მუ−დამ ჟამ
და მი−სი შე−მამ−კო−ბე−ლი, -
ი−გი−ა ჩე−მი ხელმ−წი−ფე
და ჩე−მი და−მადნობელი!
ფუ−ცავ, მე არ−ვინ მი−ხი−ლავს,
რომ არს შვე−ნე−ბით ა−ნა−ო!
მთვა−რე−სა ეზ−რა−ხე−ბო−და:
„შენ ვერ ხარ ჩე−მისთა−ნა−ო!“
ვარსკვ−ლავ−ნი მუ−დამ სა−მო−ნოდ
გარს უდ−გენ თანის-თა−ნა−ო.
მხილ−ველ−ნო, და−მე−მოწ−მე−ნით:
კარ−გი ყო−ფი−ლა გა−ნა−ო?
ცნო−ბა მი−მი−ღო და გუ−ლი,
სევ−დით შემ−ზღუ−და ანა−მან;
კვლავ მომკ−ლა მის−მან ცი−ალ−მან
და წელ−თა მიმოტანა−მან;
კო−კობ−სა ვარდ−სა ნარ−გიზ−მან
აპ−კუ−რა ცრემ−ლი, ანა−მა.
ჯობს, რომ არ ყვან−დეს მიჯ−ნუ−რი,
ან მოკ−ლას ა−მის−თა−ნა მან!
ი−ა−გუნ−დი მო−ცი−ნა−რობს:
„მარ−გა−ლიტ−ნო, მიახელ−თო!“
სა−თის ტბიდ−გან ი−სარს ისვ−რის:
ვინ გა−უვ−ლის ახ−ლოს ველ−თო?
და−ლახვ−რავს და მძი−მედ დაჰ−კოდს,
ველს გა−ნაბ−ნევ დი−ა ხელ−თო!
ნე−ტარ−თა−ო ქონ−დეს ეს გზად;
უ−ვი−ცა−დი გიახელ−თო.
მი−მი−ღო ცნო−ბა, -
არ ძალ−მიძს მკო−ბა, -
ჩემ−მა ხელმქმ−ნელ−მან, ლა−მაზმან ა−მან!
შე−მო−სა ხე−ლი,
ით−ნო სახე−ლი
მის−მან მგვა−ნე−მან პაწაწანა−მან;
ალ−ხი−ნა გუ−ლი,
წყლულ-დადაგუ−ლი,
წყა−ლო−ბი−ან−მან მის−მან შანა−მან.
თქმუ−ლი−ა ძვე−ლად:
„ვინც ი−ყო ხე−ლად,
ატრ−ფე და მოგკ−ლას ა−მის−თა−ნა−მან!“
ხელმ−წი−ფევ, გუ−ლი
შენ−თან-ა ბმუ−ლი,
წყა−ლო−ბი−ა−ნად მომ−ცე−მო შვე−ბის!
ნა−ზად ვინ ირთ−ვი,
პი−რი მიირთ−ვი
სიკვ−დიდმ−დე მტკი−ცე შენ−თა ნახ−ლე−ბის!
თუმ−ცა [რა] გცო−დე,
ვი−ყო შემ−ცო−დე,
შენ−გან წყა−ლო−ბით ნუ მელ−ხი−ნე−ბის!
გი−მუხთ−ლო, ე−სე
ვი−ყოცა მკვნე−სე,
შენ−განცა კი−დე ვი−ყო-ცა სხვე−ბის!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ასწავლეთ კონფლიქტის მოგვარება სხვადასხვა ასაკის ადამიანებთან
დაეხმარეთ ბავშვს, ისწავლოს კონფლიქტების მოგვარება სხვადასხვა ასაკის ადამიანებთან.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზია ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკი...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
ჩემი ვედრებავაჟა–ფშაველა |
 |
როს განვიცადე ბედკრულმანბესიკი |
 |
ბადი ბელიმანანა ტონია |
|
კიდევაც ვნახავ გაზაფხულსვაჟა–ფშაველა |
 |
მგელი და კრავიაკაკი წერეთელი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
ფანქარიშოთა ამირანაშვილი |
 |
ჯ - ეილელა გაბური |
|
მომაკვდავის ფიქრებიაკაკი წერეთელი |
 |
ვისია ზიზიამაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დედის თვეელენე სალარიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
 |
ისევ ეფემერაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ფშაველი ჯარისკაცის წერილივაჟა–ფშაველა |
|
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
|
მახეში გაბმული ჩიტიაკაკი წერეთელი |
|
დაგვიანებული პასუხი აკაკისვაჟა–ფშაველა |
