მე მივხვდი მაგა შენსა ბრალებსა
მე გან−გი−ცხა−დებ და−ნა−მა−ლებ−სა!
რად ა−რა ჰრი−დენ გან−საკრ−ძა−ლებ−სა,
ხე−ლი რად მიჰ−ყავ ძნელ−სა ვა−ლებ−სა?
რად მიჰ−ყევ სხვა−თა ჭკუა-მთვრალებსა,
ნე−ბით მო−შორ−დი მისათვა−ლებ−სა?
არ შე−გიბ−რა−ლებ შეუბრა−ლებ−სა,
თუმ−ცა უყ−ვარ−დი მის−სა თვა−ლებ−სა!
რად ა−რა ჰრი−დენ გან−საკრ−ძა−ლებ−სა?
რად−გან ძლეულ-ხარ შე−ნი−სა ნე−ბით,
თავს რა−ღად მართ−ლობ თანის-თანე−ბით?
ან რას ი−ყოვ−ნი ჟამ−სა ხანე−ბით?
რას ი−ნუ−გე−შებ ცრემლ−სა ბანე−ბით?
ხე−ლი ა−ი−ღევ მაგ სავანე−ბით,
შემ−წე ი−ძი−ე ბანის-ბანე−ბით!
აგ−რე ვერ მომ−კი ვარდ−სა ყანე−ბით!
რად გულს გა−ნი−წონ საკვ−დად დანე−ბით?
სხვას გირ−ჩევ გზა−სა და სხვას ძა−ლებ−სა!
მი−ვედ, ყა−რი−ბო, უ−თხარ ბულ−ბულ−სა,
მას შვე−ნი−ერ−სა, ტკბილ-ხმა უ−სულ−სა:
შე−გა−მუ−და−რებს ქველ−სა სუმ−ბულ−სა,
სი−ტყვას და−უ−ფენს, ვი−თა ბუმ−ბულ−სა;
შუ−ა შე−მოვ−ლენ, შე−უქ−მენ გულ−სა,
ვარდ-თანა მივ−ლენ კარ-და−რაზულსა,
მო−ახ−სე−ნე−ბენ მაგ შენ−სა წყლულ−სა;
ვი−ცი, გიხს−ნი−ან ბე−დი−თა კრულ−სა!
მაგ−რა გახ−სოვ−დეს გულ−სა სა−ლებ−სა!
თუ ნა−ხო ვარ−დის კარ−ნი ღი−ა−ნი,
ან მო−გე−გებ−ნენ ნაზ−ნი ი−ა−ნი,
ჩემ მა−გი−ე−რად ი−გი ჭკვი−ა−ნი
ნარ−გი−ზი ნა−ხე, ქცევა-მზი−ა−ნი;
ეს−რე უ−ამ−ბე: ი−ყავ სვი−ა−ნი,
ა−ნუ სად ვვლი−დე კეთილ-გზი−ა−ნი?
ვარ−დი მი−კი−თხე, აგ−რევ ი−ა−ნი,
მე−ცა გახ−სოვ−დე მცი−რე დღი−ა−ნი,
მო−მი−გო−ნებ−დე ფერ-ნამკრთალებსა!
გარდ−მო−უ−ტე−ვე თვალ−თა მდი−ნა−რე,
პირ−ვე−ლად ჩემ−გან გულ-მომდი−ნა−რე.
სა−ლა−მი ჰკად−რე არ სა−წყი−ნა−რე,
ეს შე−ნათ−ვა−ლი მი−უ−წი−ნა−რე;
მე−ცა ვი−ყავ-თქო თავ-საჩინარე,
ად−გი−ლი მქონ−და და−სა−ბი−ნა−რე!
გირ−ჩევ შეგბ−რალ−დეს გულ-ნამტკინარე,
აწ შე−ი−წყა−ლე ა−ნამ−ტი−ნა−რე!
მან−ტორ გაბ−რა−ლებ ფეს−ვით ბრჭა−ლებ−სა!
ჯერ არცერთ მომხამრებელს არა აქვს შეფასება გაკეთებული. თქვენ როგორ გფიქრობთ, რა ასაკის ბავშვისათვის შეიძლება იყოს ეს ლექსი საინტერესო? საორიენტაციო ასაკის მისანიჭებლად, გთხოვთ შეხვიდეთ სისტემაში ან გაიაროთ რეგისტრაცია და გვითხრათ, თქვენი აზრით რა ასაკის ბავშვისათვის არის ეს ლექსი საინტერესო. თქვენი აზრი ჩვენთვის მნიშვნელოვანია!
ავტორის შესახებ
ბესიკის სხვა ლექსები:
სვისადმი |
სევდის ბაღს |
ჭადრაკზედ ზმები |
დედოფალს ანაზედ |
მარად შენ მიმაჩნდე |
როლური თამაშები ეხმარება ბავშვებს, სხვის ადგილას წარმოიდგინონ თავი და გაიგონ მათი გრძნობები.
სოფი მაჭავარიანი - გაზაფხული (ლექსი პატარებს)
გაზაფხულდა,ყვავილებმა გაიშალეს თმები, ტანთ ლამაზი ჩაუცვიათ ჭრელი სამოსელი. გაიღვიძეს ცხოველებმაც დახტის ცელქი შველი პეპელას ვერ დაეწევი, რომ მოჰკიდო...
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები
 |
წყალი არ ყველა წყალიამანანა ტონია |
 |
პირველი მაისიდავით მაჩაბელი |
|
მუქთა მჭამელებიმანანა ტონია |
 |
დათუნია დრუნჩაგივი ჭიჭინაძე |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
უფრო მცირე ზომის ლექსები
 |
შაქრადმაყვალა მრევლიშვილი |
 |
დაზუზუნებს ფუტკარინესტან კუპრავა |
 |
მარტო ვარ, მარტო ვიმღერიხალხური |
 |
ეკლიანი ზღარბუნანანა სამხარაძე |
|
ახალ წელს ვულოცავ ყველას!ნესტან კუპრავა |
უფრო დიდი ზომის ლექსები
|
ჩემს მინერვასდავით მაჩაბელი |
 |
მზე-ჭაბუკ ორბელიანზედბესიკი |
 |
ჰიმნი ქართულ ანბანსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მირიან ბატონიშვილსბესიკი |
 |
წუხელის ბიჭი დაბადებულაანზორ აბულაშვილი |
