ანბანთ-ქება
არს ბრძან გნო−მით, დავ−ლის ე−თერს,
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ვლა ზე−უ−რობს ჱელვა-თნობით,
ი−ალ კმო−ბით, ლალ-მინობით,
ნებ-ორბობით პირ-ჟირობით;
როს სძრავს ტან−სა, უქს ფერ-ქსობით,
ღი−ა ყელ-შლით, ჩაგ−რავს ცნო−ბით;
ძრვა წელ ჭე−ჭელ ხედვა-ჴმო−ბით
ჯილ−დო−ვა−ნობს ჰალ-ჵო−ო−ბით!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
როცა გარშემო ღამე ბნელიაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხსოვნასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ენა ქართულიმუხრან მაჭავარიანი |
 |
გრამატიკაშოთა ამირანაშვილი |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ჩვენი ტკბილი დედაენანესტან კუპრავა |
 |
დედა ენაცირა ტურაშვილი |
 |
ლ - აკლაკილელა გაბური |
 |
დამარხულ არს.....მარი დიერა |
 |
რეზიკო და სანდრიკომანანა კაკაჩია |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები ქართულ ენაზე
 |
ავადმყოფი მგოსანიაკაკი წერეთელი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
საქართველოს ღირსილილი ნუცუბიძე |
|
მე ისეთ ქართველს რა ვუთხრა!მუხრან მაჭავარიანი |
 |
ამბავს ავწერ ადრინდელსაბესიკი |
