პოეტს
ო, შენს გა−რე−შე ვე−რა−ვის გახ−დის
ბე−დი უკვ−და−ვად ცე−ცხლის მი−ნა−ში,
თავს მო−წი−წე−ბით ვხრი შე−ნი ტახ−ტის
და−უჭკ−ნო−ბე−ლი დაფ−ნის წი−ნა−შე.
დი−დე−ბა ი−გი ძლი−ე−რი ა−რი,
ამაოება-დროის მგმო−ბე−ლი,
მარ−დის ი−გი ხმო−ვა−ნებს ქნა−რი,
მარ−დის ცე−ცხლის სა−გა−ლო−ბე−ლი.
ბე−დი უკვ−და−ვად ცე−ცხლის მი−ნა−ში,
თავს მო−წი−წე−ბით ვხრი შე−ნი ტახ−ტის
და−უჭკ−ნო−ბე−ლი დაფ−ნის წი−ნა−შე.
დი−დე−ბა ი−გი ძლი−ე−რი ა−რი,
ამაოება-დროის მგმო−ბე−ლი,
მარ−დის ი−გი ხმო−ვა−ნებს ქნა−რი,
მარ−დის ცე−ცხლის სა−გა−ლო−ბე−ლი.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვიგონებ რა იმ მიქელანჯელოსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე ყველაფერს მირჩევნიახუტა ბერულავა |
|
მონაზონ ქალს ოფელიასგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
არშის კლდეს ვეფხი დავკოდეხალხური |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ს - ირაქლემალელა გაბური |
|
ფ - აეტონილელა გაბური |
|
ვ - არხვილელა გაბური |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიებიდან ლექსები ქართულ ენაზე და ლექსები სიმართლეზე
 |
ვაჲ ესე დრონიბესიკი |
 |
ჩემო კალამო, ჩემო კარგო, რად გვინდა ტაში?ილია ჭავჭავაძე |
 |
მრწამს, მარად მიწამებიავაჟა–ფშაველა |
|
წუთისოფელი რა არი?ხალხური |
|
ის მიდიოდა ქუჩაში ერთიგალაკტიონ ტაბიძე |
