უცებ შემკრთალი ღამე
ცა ვარსკვ−ლა−ვე−ბის ქვი−შით
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გზები გაუვალიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სიბერეგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
ნუ იამაყებხალხური |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
წუთისოფელი რა არი?ხალხური |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
სოფლისა წესი ასეავაჟა–ფშაველა |
|
მაგრამ მე რა ვქნაგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
