უცებ შემკრთალი ღამე
ცა ვარსკვ−ლა−ვე−ბის ქვი−შით
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ვე−ლებს ე−ცე−მა ნა−მი...
გა−ყი−ნუ−ლი−ა ში−შით
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე.
უ−ცებ შემკრ−თა−ლი ღა−მე
უ−ახ−ლოვ−დე−ბა ქუ−ჩას.
გან−წი−რუ−ლე−ბის ცა−მი,
ფე−რი რკი−ნის და თუ−ჯის.
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შიშველიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
პოეტსგალაკტიონ ტაბიძე |
|
დროგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ედარებოდა შეშლილსგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
დაკარგული ედემიილია ჭავჭავაძე |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ონავრებიმანანა კაკაჩია |
 |
მატყუარა ხოჭონუნუ ჯანელიძე |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გოგონა კითხულობდა...მურმან ლებანიძე |
 |
მეც გამიშვით სკოლაშინინო მზესელი |
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
მშვიდზე მშვიდიგალაკტიონ ტაბიძე |
|
კაცური კაცის ცხოვრებამურმან ლებანიძე |
