ლოცვისთვის
ვით ლოც−ვა, ე−დე−ბა სა−ღა−მო მთის კალ−თებს.
შორს ქა−რი გაჰ−კი−ვის, ბნელ−დე−ბა თან−და−თან.
მე გა−ვალ ამ ქარ−ში, გა−ვი−ტან ამ ვარ−დებს
და შე−ნი ლო−დი−ნის სიმ−ღე−რას გა−ვა−ტან.
ა−სე−თი ვარ−დე−ბით ივ−სე−ბა ა−უ−ზი,
და−რე−კა გრი−გალ−მა და ხმე−ბი გა−რე−კა:
წმი−და არს, წმი−და არს, წმი−და არს ქა−ო−სი!
შენ, ჩე−მო გე−ნი−ავ, გრი−გალ−მა და−რე−კა!
შორს ქა−რი გაჰ−კი−ვის, ბნელ−დე−ბა თან−და−თან.
მე გა−ვალ ამ ქარ−ში, გა−ვი−ტან ამ ვარ−დებს
და შე−ნი ლო−დი−ნის სიმ−ღე−რას გა−ვა−ტან.
ა−სე−თი ვარ−დე−ბით ივ−სე−ბა ა−უ−ზი,
და−რე−კა გრი−გალ−მა და ხმე−ბი გა−რე−კა:
წმი−და არს, წმი−და არს, წმი−და არს ქა−ო−სი!
შენ, ჩე−მო გე−ნი−ავ, გრი−გალ−მა და−რე−კა!
ავტორის შესახებ
სხვა ლექსები ამავე კატეგორიებიდან
დაახლოებით ამავე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
გამოცოცხლებაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
ქალაქი წყალზეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
არ არის იგი იმდენად ტკბილიგალაკტიონ ტაბიძე |
 |
მე სოფლის თავსა ვესახლეხალხური |
 |
შენნი დალალნი ყრილობენ გველადნიკოლოზ ბარათაშვილი |
უფრო მცირე ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
 |
შეგონებამანანა კაკაჩია |
|
ათასად კაცი დაფასდახალხური |
 |
ბალი, ბავშვები და ჩიტებინესტან კუპრავა |
 |
ტრაბახა თაგვინათია აბულაძე |
 |
სასამართლონათია დაშნიანი |
უფრო დიდი ზომის ლექსები კატეგორიიდან ლექსები სიმართლეზე
|
მშობლიურო ჩემო მიწავ!გალაკტიონ ტაბიძე |
|
ხვალემ იზრუნოს ხვალისაგალაკტიონ ტაბიძე |
|
მე და ღამეგალაკტიონ ტაბიძე |
|
სატრფოვ, მახსოვს თვალნი შენნინიკოლოზ ბარათაშვილი |
 |
როს ვუკვირდები თავის თავს…ვაჟა–ფშაველა |
